— 41— efferendorum. Poeta graecus eo facilius ab ira Medeae ad regum sive tyrannorum iracun- diam transgredi potuit, quod non solum regina, sed etiam regis fllia, quae est Medes, apud Graecos 59*vos appellar potest. Sic Med. 855. Exdpà Taiac noidνour zαο- OrAαει αόοεε ϑ, de F da rà od ara, Tiude rögawoy. Cf. v. 41 ejusd. fab.*4).

Primi versus quanquam nihil habent difficultatis, pauca tamen, ut nihil omittam, quod ad locum totum pertineat, de iis addam.

115. Recte recentissimi hujus fabulae editores Witzschelius et Klotzius, Porsonum, Elmsleium, Pflugkium sequentes, scripserunt rxiucy, quum rAjuov, quod per se non minus bonum, codicum auctoritas non tueatur.

116. Yot interpretes silentio praetereunt. Elmsleius solus comparat Phoen. 1547. xd⁴rep, 05Er d0t Te.rvM e-t dοc. Med. 1002. A4oroo, Apsorat aee e e Alia exempla hujus dativi ethici, quem dicunt, affert Matth. Gr.§. 389. Notatu dignum est, hunc dativum inveniri in diversissimis linguis. Cf. Zumpt Gr. Lat.§. 408, Gesenius Lehrgebäude p. 736. Etiam apud nos, apud Anglos et praecipue apud Francogallos hoc dicendi genus in usu quotidiano est. Adhibetur autem plerumque in sermone familiari atque id, quod agatur, quacunque de causa Alius interesse dsclarat, ad quem dativus iste pronominis referatur.

Ibid. Quaeritur, utrum seribendum sit Seeee an nr. Hoc praetulerunt Porsonus, Elmsleius, alii, illud Matthiae, Witzschelius, Klotzius. Neque ego dubito, quum metrum non obstet, defendere ANauias. Quae autem rationes me moveant, si accuratius hic explicarem, longius ab eo, quod nunc mihi propositum est, averterer. Quare quae de hac re dicere habeo, tum, quum interpretatio loci Euripidei confecta erit, proferam.

118. Hermannus verba sic jungenda esse putat bn E dneαν, vel potius uij ⁴ιm· 5re. dsrà Av„ Muara, scilicet quod et verborum ordo id suadeat et nutricis digressio- de regibus melius cohaereat. Hanc opinionem pro- bans Witzschelius scripsit, réxpa, uh ddod 6½ brsa15, mutato ανν in nd- d0*, quod est in cod. Havn. Klotzius autem Hermanno non assentitur, quum sententia communis sit inde a verbis: detyd& opdyvchy ihara, nec cohaererent sequentia: zal ⁶ AI à6»O. r. X, nisi Niuara nominativus esset. Neque ego intelligo, quomodo ills interanctone admissa verda xai 705 2. d. d. cum Praecedentibus conjungi possint. Etiam

m 120 unp 16m ais J1 10 2un 44

immn geioin 20

Ood Schaliastes dicit ad v. 20 huj.—— 2u wa Shden 2ndh.n leezuee lanhaue 2 Flnes rai idns, ad Medeam Euripidis non pertinet. 2

mnoo