verum prima, quae a cursore praetereunda est. Hanc nuntius pul- sare se dicit, praetereuntem, prae festinatione.“ Neque Müller, vir doctissimus Cizensis, satis accurate scripsit in notis ad Sebastiani varietatem lectivnis p. 6.:„Ad v. 15— 15. cff. Potter et Reichard, quorum interpretationi nemo erit, qui non lubenter accedat. Sens. vero horum verss. a Lycophrone more suo vrnatorum est: sed ego statim aggrediar enarrare Alexandrae vaticinia.“ Sensum quidem, facile vides, haud intricatum esse, sed quaeri, quid sit: redτν* Agdtas lcrav. De more enim cursorum primae metae pulsandae, me nihil certi invenisse, ingenue profiteor; nam minime huc referenda sunt, quae leguntur apud Pausaniam in lib. VI. c. XXXII. neque, quae habet Faber in Agon. ib. II. c. 53.:„Statiodromos vero sive cursores con- tactu metae victoriam consecutos, Horatii carmine,(Art. poet. V. 412.) sio istis Papinii Statii versibus e lib. VI.(v. 614. sedq. 1 Thohe

ostenditur: 1

—— correpto crine reductum. 1

Occupat, et longae primus ferit ostia metae.(aliae editt: portae-)

Arcades arma fremunt, etc.“

nale alia, ubi dgdeνse dicitur de curribus, qui, non satis perite me- tis evitatis, impactis ad eas rotarum radiis, vehementi impetu subver- tuntur achconkringuntur. Itaque pro dosas legendum esse censeo a edgas a ragalaos, quod est, Praecipiti celeritate aliquid praeterire aut Praetercurrere, v. Hn. Stephan. Thes. Ling. Gr. T. I. p. 235. c. Plu- res enim fuisse"òozas in stadio cursorum, primam in initio haud longe

a loco, unde cursores prorumperent, alteram in fine, et in medio aliam, docet Potter in Comment. ad h. loc. Cursori igitur, porum- penti in stadium, prima meta praetereunda est, eamque transiens, cursus initium ac.— haque hic locus sic mihi yertendus videtur:

X 7

1— 71 3 4

4 7 7. 80