25

habent, corrupta, quod Manutius et Abramius interpretan- tur, malis artibus quaeßota. Panthagathus corrupta in conflata mutandum eſſe conjicit. Hervagius primus edidit correpta(duod Lambinus in margine veteris codicis fe quo- que inveniſſe ait), e cujus editione in ſequentes tantum non omnes edit. propagatum eſt. Hanc ſive lectionem, ſive glos- ſam veteris libri, Erneſtius quoque recipit, qui praeterea (et recte quidem, ſi correpta admittamus) haec adnotat: „Sedl et in conſervata haeſi. Nam id de parfimonia intel- ligi debet in pecunia, quam habeas ex hereditatibus„ patri- monio: ex quo tamen ſenſus commodus non eſt: quamquam infra, in fine cap. horeditates propinguorum commemdran- tur, quol tamen et de jure accipi poteſt adeundarum here- ditatum. Ceterum non fuccurrit aliud quod ſatisfaciat. Venit in mentem comparata ſc. labore, diligentia&c. quod bene opponitur rã correpta ſe. furtis, fraudibus.“ Noltra tamen fententia conſerbata minime labefactari, ſed omnis emen- dandi opera in corrupta collocari debet. Facillime autom hoc corrigi poſſe nobis videtur, ſi legatur, corruta, i. e. coaceruata. Hac enim ſignificatione corruere invenitur apud Plautum Rud. Adt. II. ſcen. 6. v. 58.„Ibi me corruere poſſe ajebas divitias“; ct ruere apud IHorat. Sat. L. II. fat. 3. v. 22. —„Tu protinus unde Divitias aerisque ruam, dic augur, acervos. v. ibi Lambini commentar. Cf, etiam Cicer. ad Attic. Lib. XVI. ep. 11.„de laudibus Dolabellae deruam cumulum. Qua conjectura admiſſa confervata optime re- Ipondet 1 corruta..—

C. XXVIII. g. 64. Pro cum omnium Peccatorum guaæe- ſtiones ſint Weiskius excudendum curavit, cum omnes pec-

catorum guaeſtiones ſint, et has mutationis fuae caullas at- d— tulit: