20

haud dubitamus; reliquis autem hujus loci, quas viri docti excogitarunt, emendationibus, plerisque etiam explanatio- nibus, neutiquam poffumus adſtipulari. Noſtram tamen de hoc loco opinionem, ut eo facilius explicare poſſimus, de verbis nonnullis hujus paragraphi quaedam funt praemittenda.

Serviliae legis, de civitate, a C. Servilio Glaucia A. U. DCLIII. latae, haec erat vis, ut, ſi quis e ſociis Latinis fenatorem reum feciſfet, isque condemnatus eſſet, ei civita- tis jus tribueretur, eumque inter cives locum is occuparet, quem condemnatus habuiſſet. v. Erneſtii Index Legum et Fergufoni Hiſtor. Reipubl. Rom. verf. vernac. Vol. II. p. 48.

Principes viri ae gravi imi, et fapienti imi cives Ma- nutius dictum eſſe putat de fenatoribus, quorum damnatione civitatem Latinis dare Servilia lex jubebat. Num vero tales

fenatores Cicero appellaturus fuiſfet, principes viros ao gra- vi ſimos, et ſapientiſſimos cives 5 Immo principes viri hic funt judices, qui e lege Scrvilia, Latinos eum inter cives locum occupare juſſerunt, quem ſenatores condemnati habue- rant. IIlo autem tempore ſolis equitibus judicia reſtituta fuere(v. Erneſtii Ind. Leg. Servilia Q. Servilii Caepionis, et Ferguſoni Hiſtor. I. c. p. 47.); itaque judices ex equeſtr. erd. hie viri principes ac graviſſimi nuncupantur.

Lex Licinia Mucia A. U. DOCLVIII lata eſt, de civitate, ne quis ſit pro cive, qui non ſit civis. v. Erneſtii Ind. Leg. et Fergufoni Hiſtor. I. c. p. 77. Secundum hanc legem La- tinis non timendum fuit, ſi illicito modo jus civitatis adepti effent, ne ob fraudem reprehenderentur, ſe ne civitate mo- verentur. Hinec, ni fallimur, apparet, verba in Lir non

agni-