— 240—

Gilb. Wakeſield in Silva critica, P. II. p. 43., docet Dahl in ad- dendis ad h. l.— iz Ʒακννκυ tum efſet in vallibus, ut Idyll. XX. 33.; aut, ſi audienqus eſt Suidas, iddem valeret ac i adsge.— Iacobs, V. Cl., ratione habita ejus loci, qui exſtat apudl Virgi- lium(Eclog. X. 18.), cui hunc ipfum Theocriteum obverſatum fuiffe putat, duplici modo textum reſtituere conatur I. I. p. VII., dum vel ⁊ eꝓα᷑2 4☚ιιςμν ,, Vel Iaxria ½νανν. corrigi vult, po- ſterius ſecundum Apollon. Rhod. II. 657., ubi ſunt izærri« auk. Priorem emendandi conatum elegantem quidem efſe, nemo non videt; cum vero longius abeat a vulgata, parum probabilis mihi videtur viri acutiſſimi emendatio. Cum poſteriore, mea quidem ſententia multo feliciore, conferenda eſt ingeniofa Eich- ſtaedtii conjetura: 2 mαƷeχ ινσ ε2.*., quae legitur in ejus ſpec. quaeſit. phill. p. 7 fdd. Eam nunc complectitur quoque Heinrich ad Heſiod. Scut. 213.— Sed prae omnibus hiſce tentaminibus, fagacitatis haud dubie plenifſimis, ob facilitatem mihi arridet, quod nuper, pPaucis tantum mftatis, conjecit Ahlwardt:

d 214 E Q Ja ira, was dAàs»outben. wa nunc eſt imperat. ab zaεν, accedere, pro iz.α, et vir doc- tifſimus bene confert ize pro ενε ap. Ariſtoph. Nub. 629. ubi conf. Schol.— Dignifſima ſane eſt haec emendatio, quae in tex- tum recipiatur, quum non ſolum ad veterem ſcripturam Propins, ac ceterae omnes, accedat, ſed praecedentibus etiam prae- clare reſpondeat. 1

Sed