Aufsatz 
Quaestionum Homericarum specimen: De formis quibusdam verborum mi in aliam declinationem traductis / Heinrich Rumpf
Entstehung
Einzelbild herunterladen

16

exempla, quibus correctricem manum inferre nemo ausit. Nil igitur obstare videtur, quin etiam indicativi formas verbi Enuc ad thema 7o referamus, praesertim quum simillimum verbum in Homeri carminibus eodem modo quasi medium inter duo themata, barytonum unum, alterum perispomenon, fluctuet atque ejusdem verbi formae, non modo activae quaedam, sed etiam in passivi modis, ad 8 barytonorum rationem fictae reperiantur. Est verbum Almudd: 2ν⁶t*αm fugabant II., 584 et eum 127u0 for-· diεσνσασα fugare, pellere(II. M(XII), 276), dievral Il. U(XXIII), 475 fugere, ruere, a quo ob nere diversam significationem noli cum grammaticis dirimere imperfectum activum do fugi(Il. X (XXII), 251 sive xεοα diey timuit II. I(IX), 433). Exercebat eadem res jam antiquos gram- maticos et vario modo difficultatem tollere studebant. Pars eorum omnes formas verbi d εοασι ad dinmεα referendas summovere conabatur formis compositis sν⁴ϑεέαασ II., 584 et dιο σι in locum odiosae vocis illatis(6) vel verbis ad aliam declinationem fictis ut II. P, 475 diovrat Etym. M. p. 280, 27= currunt(Scholion ad II. E, 475 corruptum est cf. Bekkeri editionem cum Villoisoni) pro dierrat; pars eorum, quum ne barytonarum formarum quidem significatio satis concineret (e. g. infinitivi ieνσαα fugere cum conjunctivo dicrck II. P, 110 et optativo dτο Od. 0, 317= fugare), magna audacia emendabant, ut hoc proximo loco 700ιτ pro dioro; ali denique, quamquam verbi diινει formas exterminare nolebant, tamen meliorem accentum conjunctivo appo- nere, ut Etym. M. p. 280, l. 37 dανντααα pro dloyzat, et discrepantiam significationum discrimine ipsius radicis dic et de explicare studebant cf. schol. A ad II. 9, 475. Cautius scholiasta ad M, 276; nam postquam infinitivum recte a diumνα derivari dixerat, adjecit dl§εον ον ½ di S.,ιR έννσ‿mHQiꝑoEb Or OOν εοιιση⁴σς α, Ll d./οοτεεεσ* ι dνν⁶α,& 05 10 2ν⁶εερααασά ναἀ‿ εοσεα. Recte. Solum imperfectum diov, die et, quod nemo huc referre dubitabit, perfectum dεεα bary- tona sunt; reliqua omnia a dενμαι oriuntur; conjunctivus et optativus cum ea, quam supra diximus, proprietate. Ceterum ne cui aliena confundere videar, potestatem singularum formarum cum verbi usitatissimi z0εmνπα⁶ significatione secundum genus activum et passivum describenda conferam cf. 801» fugi(dedοα timeo) intransitiva vi cum eroane convertit se(II. I(XVI), 657); 8 ⁶ʃερσσφρ fugabant, fugare studebant, insequebantur cum vulgari rOëεν(vertendi) vi; dteodat a se propellere, fugare cum 10! 6οα ßo se vertere; dleονα fugere cum αem̈σσα in fugam se vertere. Forma vero verbi dimν³ non solum hac re cum Lur congruit, quod in utroque verbo conjunctivi et optativi in barytonorum modum transeunt et indicativi barytoni exempla, ut imperfecti, ad utrumque(cf. exc. sub n. III) pertinent, sed etiam dubio literae 2τα tempore(v. ante med. p. 7). Ex quo quum ipsius accentus nota secundum grammaticos definienda sit, verbis Arcadi p. 164, 20 o*αια eloεi τά dιοαα‿ααα xυσισονQν ο τ, de*ν 2 d1ν0*νκαα m⁷τ⁶‿ ⁴eεαα ο να 1 10 οοευιοσα α Ʒα τ τιμαα quartum exemplum addere liceat 2uα αmα 1πωeισιαω. Quid igitur? Licetne in verbis diνmηα et W7αl utriusque generis indicativum praesentem fin- gere, et barytonum, quia constat, utriusque vocis quasdam formas barytonas, ut conjunctivum et optativum, esse proprias, et contractum, quia omnibus verbis ι contractum thema quod dicunt, subest? Neutrum, inquam, fieri licet.

(6) cf. schol. Venet. ad II. X, 162 et 584. Spitzner in commentario ad illos locos grammaticis imputat d'εeναν et 226 1ε⁴αά☚σ quod hoc loco literam, a Ptolemaeo Ascalonita aspiratam scribi, illo a quibusdam praeter aspirationem pleona- smum literae 6 sumi traditum sit. Sed- quid, quod altero loco(2, 584) pleonasmus literae, priore literae 6 feratur. Ad hoc, cur compluribus locis(schol. A ad M, 276 Oiedνα raoddς memogiie et, 162 ʃ66 αι αem¶ τιιαναι roiry dl ιαονς 0) tam graviter res certissima pronuntiatur? Quia alii verbum esse paroxytonon volebant(cod. Lips.

Bachm. ad M 304 dιειαι(sic): Jαννα) et pleonasmo praepositionem dνꝗ% sic enim supra utroque loco et pro aspirata e aspiratam e corrigas additam esse putabant.