14

optativo um*παοταε⁄ιιπι III, 41 et conjunctivo non soluto τ901νν Gν˙ε9αάα V, 18(5). Accedit, quod epica lingua non modo 7L000t illud in hymno, sed etiam verbi nut formam activam 1ε˙ϑιιμμέν II. K, 449,&αι.⁵εων H. in Bacch. 22 sine litera e praeposita(cf. med. ⁶✕έ εα qII. N. 381) exhibeat, quum in eadem dialecto verborum 21ϑꝓυμ⅔ et Tor-ννμαια conjunctivi nunquam cum ⅜ sine e sive ew inveniantur. Aliorum verborum ut praeter Hesychianum G νννοιέιν ⁶αεει⁶οοιεμν, quod series literarum tuetur, nullum exemplum certum habeo, cujus conjunctivus activus barytonorum accen- tum aut optativus activus barytonorum vocalem ot recipiat. Nam zœeιασιοεdοεe(v. Voemel I. l. p. 4) dubium esse videtur.

De conjunctivo aoristi in compositis(cf. supra pag. 9 extr. loc. Anecd. Cram.) dubitari quidem posset, sed J. l. causas jam explicui, cur praeceptum illud unius grammatici falsum habeam. Quare 71000p, quod Thesaur. H. Steph. ed. Paris. e Sophocl. Oed. C. 1332 laudat cum Dindorfio p. scen. scribendum est r0009, item 2„⁴ Plat. Gorg. p. 499 B. ed. Stallb. 1822 et Heind. c. 117 et in optativo αemη⁴ οεe Od. x(XXII), 61 et antmezre ibid., 62.

Passivorum praesentium conjunctivum in trisyllabis, quae quidem satis perspicue analogiam verborum u sequantur neque activorum formis careant, malim properispomenum sceri- bere, ut Oναάι 0ßote. Sic Dem. Mid.§. 34 cum optimis codd. 1ι 6 ½. Conjunctivum prae- sentem passivi trisyllabum proparoxytono accentu notatum non inveni praeter Herodoteum ινααμαμ VII, 37, qui error facilis explicatu est, quum boni codices eodem loco exhibeant compositum Stuαεαναανα. Ceterum ne contrarii erroris insigne exemplum desit, vituperandus est Tyrannio, quod(Schol. A. ad II. Z, 229) quum Aristarchus, alii exhibuissent dονmαη, scripsit„dνe*dtα. Quem scholiasta quamquam novo modo refutavit, multo tamen melius correxit, quam Orus Mile- sius(Et. M. p. 621, 32), qui plane absona ei imputet.

Conjunctivos praesentis compositorum verborum malim proparoxytonos scribere, quam- quam in his etiam veterum usum fluctuasse concedendum est. v. Arcadii locum de praesentibus in universum supra(p. 11 med.) et Popponis praeceptum I. I. de ανσσνπσ νοεα, Eotorcerat, ꝗσοσεννπα in Thucydidis historia usitatis. Extant vero exempla compositorum ipsius verbi 7oxν-νμε recte scriptorum non solum.&rlοτνεαι Plat. Republ. IX, 579, E Schneider, Stallb.(Euthydem p. 296 a et c hic posterior smτιισσαιναα et enαοαmτmρꝶ scripserat), sed etiam alia ut d αoτννπαιασ Dem. Steph. I,§. 34, omnibus codd. firmatum,«æοoιασπναα Thucyd. III, 56 in duobus codd. et&νεσπυννσασσ VIII, 69 in plurimis codd. scriptum. Ad hoc èstoryzaa Plat. Rep. 8, p. 563, C Schneider, Stallb. Q»H˙ a(Herodot. V, 18) in omnibus libris non solutum cf. Bredov. J. l. p. 395, Aοαα⁵αα III, 117(codd. Mss. varietas adjecta non est, Ald. et Bekker receperunt rο- ¹⁶⁴εααα⁴. Congruit conjunctivus dεαανεdd ννντα Plat. Phaed. p. 77, B ed. Heind. et Stallb.

Optativi passivorum praesentis formas trisyllabas, ut a simplici verbo derivatas, circum- flectendas esse judico: Ioπταο, Ioratro(v. s. p. 13, 1. 8), dε⁶οωο, dε⁶ονι, verborum e formam zαιιτο (contra 119⁹Qιαe⁰. In prioribus verbis nonnullos aberrasse testatur Chrysoloras Erotem. p. 83 Ald.(ap. Voemel p. 8) qui quum p. 80 107¹0, Ioraito praecepisset, l. l. addit:„r0 dϑsu- 1600„ 1αϊ mττιππασασσοεμνιντσσ, zuò 210 10ʃνν dεμοεαα 2ται ε⁴ο⁵ονεεα„σ ι⁶εννοωνα. — tertii et si qua similia inveniuntur(Rost Gramm. 1836, pag. 248 omnia ejusmodi praesentia ab Attica dialecto aliena esse putat) penultima circumducenda est. Formae per ol declinatae

(5) Ex annal. antiqu. liter. ed. Bergk et Caesar 1848, n. 31, col. 242 mecum sentire video Dindorfium, qui Hero-

doteum drτιια⁴α in delα⁴ᷣ mutatum velit..