DISoUisITIoO 1.

De vocabulo 11ν.

Vocabulum rnioihog bis apud Homerum legitur Od.„, 316. ubi Nestor Telemachum his verbis monet:

Kal Gν, gi*og, G*s d d6υν έemρo ril. d-.dλππ, vriuœr ⁊ε½ 0OLmνν, dvdag„„ Gεν 66⁸⁴Geꝙ 00'r uπτναέανοσ Hν* Zτtd—Qœr dyra ꝗo.ννασ vrijτα Ʒασσσνμενα, ν d‿ rIG1* 66„ 1.£%.

et Od. 0, 13. ubi Minerva Telemachum, ut domum redeat, iisdem verbis hortatur. Praeterea hoc vocabulum exstat Hymn. in Apoll. v. 540.

2„„r. 27 2 5 2 „ε Ʒ11G101 og Gσετœα, 7) 71 5070ν d9 ½ 9,) eulg gor τασνιννστιν dνισἀεσιν.

Apud seriores, quod sciam, non invenitur nisi uno loco Theocr. Id. XXV, 230.

α ε⁴έοων dσσσν 6τοο dρστεειεον eig- ενεννα 111G1G 0d„d 11 m6109 d1 Gρνσ νσνέσνέι 6xOεεν, 1ασ Ʒε πœηαοντον ενπνπ,εσε oi-.

Jam audiamus veteres Grammaticos de potestate vocabuli. Apollon. Lex. haec habet: rnũcoνν: uœαrαiav. Hesychius: rmucdimν uœraiv. 90 d28 ryνσινν A6doν 1g. rνε‿‿ do-νναν(in Hesychi codice teste Schowio est dοꝓνxνναηνρ· ³20ο, SXagedν, 1) rei ov. Eadem exhibent Scholl. Vulg. ad Od. 0, 13. nisi quod pro σριαν. doyiav habent dęεα‿ν quod Barnesius mutavit in dονꝙEBQE Sed hic statim monendum est, in hoc vocabulo aliquid vitii latere, nam neque doρeνπναά☚, quod est in editionibus Hesychii, neque dοναν, quod legitur in cjus codice, graeca vox est, doꝝαxν autem et dοeν tam parum aptae vocabuli xνπινσοο explicationes sunt, ut vix credibile sit, Gram- maticos in eas incidisse. Itaque et in Hesychii lexico et in scholio, quod sine dubio inde fluxit, legendum mihi videtur dνρ%icv, ita ut haec eadem explicatio sit ac prae- cedens Hœraiv. Hesychius duas glossas, e diversis fontibus petitas, exhibere vide- tur; altera earum est: vnuαννννε œiav; altera: υ Ʒέ τπυσοηνν 6ον d1g · x1ν