15 4ε◻☛ʃ†

prima notione ecipiam, pro loeum faceret, quod maius(f. maa gis) id conuenit cum Caeciliae reſponfo, ribi concedo ſeden meas. Ita vero ſequentia, ot in eius ſela requieſceret, abèſſe üine deſiderio patiar, vt quse ſpeciem habeant ſatis ſimilem gloſfematis“ Bene! diſplicet quoque repetitio rv vr. C. 47. Sabigit ipſa feris transſigens vnguibus anguem] „Quoniam prima fyllaba huius verbi corripitur, Lambinus, vt ratio metri conſtaret, duplicata litera tertia, ſic ſeribit: ſub- bigit. Turnebus& Aldus verba ſic ordinant: ipſa feris ſubi- git. Gulielmus ſubiieit, Dauiſius fubiugat coniecerunt’'“ Non opus bisce omnibus; eſt diaſtole, adhiberi maxime folita, vbi tres fyllabae breues continue ſe excipiunt. Semianimum G& varia grauiter ceruice micantem]

„ Grauiter mic. i. hoſtiliter appetentem. Ita rectius, puto, quam de ſibilis intelligas“ Quidni celeriter ceruicem agitan- tem, quae prima& propria huius vocis ſignificatio?

C. 48. Atque ile Romuli auguratus paſtoralir, non vrbanus fuit; nec fillus ad opiniones imperitorum, ſed a certis acce- ptus,& Poſteris tradituil Qnid haee(a cerris acce ptus) ſi- gnificent, nemo interpretum dicit. Vnus Erneſtius fatetur, ſe in voce certis fabinde haefiſſe. Sed certi homines, inquit, funt, qui verum tenebant, nec decipere alios figmentis cupe- rent, quibus fides haberi recte poterat. Ego vero fateor, eam interpretationem parum mihi fatisfacere.— Itaque mihi lo- cus de mendo fuſpectus eſt: quem me reſtituiſſo ſpero, legen- tem certantibus, pro, certin“ Ego Erneſtianam explicationem pracfero; certi quippe erant illi, a quibus Romulus auguratum acceperat ſ. didicerat; certus igitur& ipfe Romuli auguratus, nec fiekus cet, eademque ratione, i. e. fine fraude, Poſterit tra- ditus... ————— Komalus⸗ ꝑuleer in al70 cet.] 2

4 Ro-