6 /C—— 8 7 Vetum, quin correctiones audatas haud dignas Poetae genie exiſtimem, a me impetrare non poffum. Praefertem tamen Schraderi tatiònem, niſi facili quadam permutatione ſenfus, meo judicio, magis commodus, effici poſſit. Quid enim, ſi pro Iocos, quod ille praetulit, reponas zucos?*) Certe in genium Propertii, ſingula graphice deferibentis, fabulasque Poetarum diligentius fequi foliti, mea haec ratio, mihi quidem, cadere videtur, Lucos de nemore accipio, illo, per quod via ad in- feros, atque ipfam cymbam Charontis ducebat. Sic VIRGILIVS Aeneam, comite Sybilla, ad inferos deſcendentem, per tacitum nemus ire fecit: quod quam vicinum ipſi flnuio Poetae collo- caſſfent, ex eo patet, quod Charon, apud Virgilium, Aeneam adhuc in nemore ambulantem non modo Fonſpieiat; verum etiam alloquatur. —— lter inceptum peyagumt, hiuuioque propinquant; Nauita quos iam inde vt Stygia proſpexit ab vnda Per tacitum nemus ire, pedemgue aduertere ripae, Sic prior adgreditur dictis, atque inerepat vltro: Quisquit es, armatus, qui noſtra aa hRumina tendis, Fare age, Quid venias? cett. 4)— . Cete- *) Secundum hanc coniecturam, quantitatem(quam vocant) vocabu- li lucor natiuam a Poeta neglectam credere, neceſſe eſt. Hoc emendationem meam minus probabilem reddere poſſit. Verum, cum Propertius hic illic ſimilis negligentiae culpam ſibi contra-

xerit, propterea hancce coniecturam non plane repudiandam du- i.. 3 1) AENzID. VI, 334. fequ.

à