=8= 2

quae ipfa doctrina, poſtquam multa per ſecula fuit myſterium, (quanquam de Dei fauore ac praecipua gratia, non vni tantum populo, neque Ifraeliticae nominatim genti propria futura, iam prophetae i) locuti fuerant) myſterium tale plane deſiit eſſe de- mum rasr iAdraus iatgaus k).

heologo contra, vt varios iſtius verbi ſignificatus in ſeri- ptis patrum eccleſiaſticorum taceam, myſterium zar t—.*, feu, quod quidam nominant, myſt. primi ordinis, doctrina ali- qua eſt, quae, etſi reuelata a Deo mortalibus, perſpici ta- men omni ex parte negueat.!)

At vero dixeris: Quo omnino conſilio, cuiue bono veri- tates, hoc charactere gaudentes, reuelatae funt?“-- Equidem eo- rum ſententiae non affentiar, qui crediderunt, myſteria, ſenſu theologico, neceſfarium eſſe criterion(notam internam pro- priam) verae religionis reuelatae.) Immo in hac fum ſen-

1 88— tentia 1) Deut. 32, z1. Ieſ. 2, 3. 65, 1. 2. cap. 66 tot.; coll. Epheſ. 3, ſ.,

vbi ϑs i. q. ea claritate, qua. K) Compares Gu. Ab. Jelleri, V. S. Reu., Woerterbuch N. Teſt., edit. 4. 1785, ſub voce: Geheimniſs.

1)„Puros quos diximus articulos, i. e. quorum ex ſolis f. literis co- gnitio eſt, illi ſacrorum ſcriptorum, Paulli praeſertim, ſtilo e. rieua appellantur. Sed Theologorum vſu minime umnprobaßili poſtea hoc nomen in illis doctrinae partibus hacſit, quarum, ne

. 2N. procimatam quidem cvelitus earinn notiriam, diſtincta comprelenſio .” b. Heilmann, in compendio Theol. dogmat. ed. 3. Goettingae 1730. p. 8. Nec poenitebit legifſe, quae, vt de varia vocis figni- ficatione, ira omnino de myſteriis intelligenter& acute differuit S. R. Ouvrier, in egregio opere, quod ſtudiis Virorum, doctrina & eruditione pracfulgentium, Francof. ad Moenum in lucem prodit ſub titulo: Deutſche Eneyclopaedie od. Allgem. Real- Woer- terb. Volum. vndecim. 1786. vôc. Geheimniſs(theol. latheriſch).

m) Io. Dauid Baier, celebratus tempore fuo theologus, diſſertationem ſcripſit de necefſitate myſteriorum in religione reuelata, Altorf.

1746.