⸗===S= 9

lum noſtrum Dario Hyſtaspis regnante editum fit, illorum initium jam fub hoc rege quaerendum, primoque de bello, quod hic rex Graecis intulit, cogitandum eſſe puto.— Se- quentia bella Graecos inter& Perſas geſta, vsque ad Ale- xandrum M. qui regnum Perfarum latiſime dominans deſtru- xit, ab initio ad finem ita inter ſe cohaerere atque connexa eſſe, vt vnum alterum produxerit, cuilibet hiſtoriae perito no- tum eſt. Sic quae a Perfarum regibus Graecis illata funt, produxerunt bellum Alexandri M. regno Perſfarum exitiale, hoc vero ingentes illos vbique terrarum motus. Cum his rurfus proxime cohaerent bella, quae Alexandri amici poſt eius mortem geſferunt. Inde rurſus enatum eſt bellum in- ter Antiochum M.& Aegyptiorum reges, vt patet ex Polr- n10 I. V. c. 67. Hoc iam bellum Romanis, poſtquam Ae- gyptii ceorum opem implorauerant, cum Antiocho congredien- di praebuit occaſionem. Sic etiam Romanorum bella ex ſe inuicem ſfunt nata.—

Sed iam co deuentum eſt, vt oſtendam, quo modo om- nia haec bella liberationi& feliciſimae populi iudaici condi- tioni producendae inſeruierint.— Regnantibus Babyloniis ne leuiſſima quidem reditus in patriam ſpes erat. Poſtquam autem hi a Perſis erant deuicti, res ludaeorum ſe multo me- lius habere coeperant. Perfarum vero imperium grandis mon- tis inſtar Iudaeorum proſperitati obſtabat; quo remoto& ad Macedonas translato Iudacorum conditio non modo non dete- rior, ſed potius felicior facta, fquidem Alexander eos beni- gniſſime habuerit, patriis inſtitutis vti permiſerit, ſeptimo quoque anno immunitatem a tributo conceſferit. Cum dein- ceps Aegyptii Iudaeorum populo, quo minus emergeret, ob- eſfent, corum vires per Antiochum M. funt fractae, huius-

que