—. 13

rum ſepoſiti, velut tela atque arma bellis reſeruantur. ER in eodem obſeguio G Mattiacorum gens. Protulit enim magni- tudo populi Romani vltra Rhenum, pltraque veteres terminor imperii reuerentiam. Ita ſede finibusque in ſua ripa mente animogue nobiscum agunt, cetera ſimiles Battauis, niſi quod ipſo adhuc terrae ſuae ſolo& coelo acrius animantur. Hoc loco ſermo de Mattiacis atque de Battauis ea de caufa a Ta- cito coniunctus eſſe videtur, quia eadem gente orti, poſteaque communem cum Romanis habuerunt ſocietatem; minime vero ideo, quod contermini Taciti temporibus ſibi inuicem fuerint, niſi forte Mattiacos quoque in Seelandia quaerendos effe puta- neris.(*+) In Belgio vero eos non habitaſſfe, compluribus e rationibus manifeſtum eſt. Nam primum verba Taciti, paulo ante allata, protulit vltra Rhenum cet. fatis ſuperque often- dunt, Mattiacos in Scelandia fruſtra qpnaeri. Deinde idem ann. lib. XI. cap. 20. Curtinum Rufum in agro Mattiaco ſpecus, quserendis venis argenti reclufiſſe narrat.(**) Cum vero mi- nime credibile ſit, quendam ſanae mentis compotem in eas co- gitationes incidere poſſe, vt metalla inter lacus ac paludes quaerat, Mattiacos Battanorum vicinos non- fuiſfe, certum eſt.— Praeterea Plinius lib. XXXI. cap. 2. de fontibus Mattiacis trans Rhenum ſcribit, quos nemini in mentem veniet in Bat- tauorum terram collocare.— Poſtremo Amnian. Marcellinus eosdem fontes memorans lib. XXIX. narrat: imperatorem Se- uerum nauibus Rhenum iunriſfe, atque contra Mattiacas aquas antegreſfuam, regem Macrianum occidiffe, inque eius locum Bucinobantibus, quae contra Moguntiacum gens eſt Alemanna,

B 3— regem (*) Albamerus in Tac. Germ.—

(**) Wer in Knecleub. Aual. Haſſ. Coll. II. Pag. 347. Permanm Efal. xur Delſ. Hiſt. pag. Ja. G