6— perichatur, A Catti, 2ariaza⸗ olciſcendi, u ſun pugnae praeberent..

Romani, Gallia in ditionem redacta, ceum Germaniae populis ſibi rem eſſe exiſtimarunt. Notatu digniſſimum fuit bellum, a Drufo Cattis illatum(Dio Caſfius lib. LIV, cap. 36.& LV. 1.): multa caſtella, alia ad populos inimicos co- ercendos, alia ad illos, quos iam ſibi parere coegerat, in of- fcio retinendos, ipforum in terris erexit. Ceteri quoque Ro- manorum Imperatores, Tiberius, Germanicus aliique Cattis praccipue arma intulerunt. Secundam Germanici expeditionem Tacitus loco priori citato deſcribit: illum, cum Cattis bellum

eſturum, Rhenum cum expedito exercitu tranſiiſſe, in itinere

autem praefidium, quod pater Druſus in monte Tauno olim pofuerat, reſtituiſſe, Apronioque in eo tractu ad munitiones viarum& fluminum relicto, ne reditu impediretur, ſi forte imbribus flumina augerentur, ipſum Cattos vsque ad flumen Adranam(cui hodie nomen die Eder) perfecutum, illisque diſperſis Mattium(Marburg)(*) gentis caput incendiſſe, ac per aperta ad Rhenum regreſfum eſſe, memorat.— Ad f- tum huius montis recte definiendum, ſingulas ab autore no- ſtro adlatas circumſtantias& momenta accuratius conſideranda eſſe exiſtimo, quo facto cuique, locorum ſatis gnaro, non ve-

riſimile ſolum, ſed, ni fallor, prope certum erit, Germani- cum in Moguntino ztractu, Rheno fuaperato in montium iugo, quod vulgo hodie die Hoeche nominatur,& cuius radices haud procul ab iſtius fluminis ripis remotae ſunt, praeſidium po- fuiſfe. Cur hoc maxime iugum ad munimentum elegerit, cau- ſa in promptu eſt: nam eius dorfum, perpetuis ſiluis impedi- tum,

(*) id. I. C. Speueri Noririam Germ. aut. Iib- Iy. 2. 3. Couf. I. A. Harimanui Hiiſt. IHalſ. P. L pag. 1.—