4 5.

bris pro virili depulſis, nomen ſfuum commendanit immortali- tati, adprime Lutherus noſter,(vir, quem ipfi principes vin- dicem iurium fuorum colant par eſt!) IHuic autem viro, vt multis vndique periculis& difficultatibus reluctandum erat, ſic haec facultas, religionis, reſciſſis futilibus nihilque ad rem pertinentibus argutiis, prout natura ipſius id poſtulat, in vr- bibus collocandae atque introducendae in domos, recentiori tempore eſt minus ac minus difficilis. Quam qui tenent fa- cultatem viri docti, beneuolentia& amore ſibi coniungent eos, quibus eſt cordi, ex limpido chriſtianiſmi fonte haurire.

Sane quam, Religio Seruatoris Optimi Maximi, e coelo data eſt, ad homines felices beatosque reddendos! Quam fide- liter didiciſe,

Emollit mores, nec ſinit eſſe malos.

O ſi homines ingrati nunquam in dininam prouidentiam ani- mi fuiſſent, neque immemores, reuelatam eſſe Chriſti religio- nem, quo vitam nobis in dies tranquilliorem, neque vero fub- tilitatem praebeat& rixandi peritiam maiorem!

„ Eſt vnus dies, bene& ex praeceptis tuis actus, pec- canti immortalitati anteponendus: cuins igitur potius opibus vtamur, quam tuis! quae& vitae tranquillitatem largita no- bis es& terrorem mortis fuſtuliſti!“ Sic Tuklius de philofo- phia. Quem vero e chriſtianis tantus& tam vehemens 4,Ʒ- rifu amor chriſtianae religionis, puro fonte emanantis, quam praeclare de hoc agitur!

Adparet theologiae dogmaticae ac moralis& familiare&

graue vinculum! Adparet, vt ingenii, ita ſimul cultura animi neceſ-