1.— 9

Vt bellua ad Eunuchum referatur& Phaedria, vtpo- te perturbatus animo, abrupto ocyus ſermone ite- rum ad ancillam ſeſe conuertat. Quae quamuis me- lius ſe habere, quam Donati& Eugraphii explica- tionem, nemo non videat, cum vocabulum ignomi- nioſum bellua multo magis in Eunuchum quam in Pythiam cadat, tamen impeditam contortamque ea ratione effici verborum conſtructionem, non minus apparere exiſtimo. Equidem in promtu eſſe ar- bitror, leui vnius literulae mutatione, ſeu potius ad. iectione, metro haud aduerſante, ita hunc verſum emendare

—— Age nunc belluze

Credis huic quod dicat? Sic apte cohaerent omnia& eſt eadem plane ſenten- tia, quam quae occurrit verſu huius ſcenae 44.

Mirum, ni tu credas, quod iſte dicat. Ibid. v. 50. Actum e uidem tu me hic etiam nebulo 7. Iudificabere? Quem V. ita efferunt editores Bipontini: Aetum eſt, fiquidem. Tu me kic etiam nebulo ludift-

cabere? B&