3—“

Otienti dialecti, quae egregiam in explieando f. codice adferunt vtilitatem,& quas cognitas habere commendamus, praeter Chaldaicam, Samaritanam, Ethiopicam inprimis fant syriaca& Arabica. Ad Syriacam quod attinet, hane candem cum Uebraca habere originem, vtramque a ſemet ina ferte, vt dinerfac ciusdem linguae dialecti, e locume. ricis facile probare poteſt, cuius vero rei probatio a noſtro incituto eſt aliena. Sunt quidem quamplurima ſeripta Syriacs, quae procul dubio magno forent vfui auxilioque, nifi maior eorum pats in bibliothecis claufa effet. Quae in libris editis extant, commodam certe praebent Hlebracae linguae illuftran- dae&— ſed nihil eſt, quod dialectus Arabiea non 1agan Sronom per varias belli vie htwdi.

— verüones eterum asetoram Gerrreun& Ro- manorum, ſeriori& ipfae aekate confechae. Locem tamen ſuam linguae Hlebraeae foeneratur din enebra —— ſaepe dispel it, im vocis cal

in aprieum profert, multasque loquendi formnulas in f. codice lutrat. Syrorum igitur lingna non digna ſolam en, quae 8. 4uod ipfas facras litteras in ſe exhibet tranalatas, ſed es etiam de caufla, 4ood ad Hlebracam lotum t

39.— dum. 4 8*