—

4 4₰

übi ditecde aduerfas, fine, vNa coneiliationis ſpe, multa ex le- ui coniectura arräpi, ipſos Rabbinos fbi inuieem conttadieere, illorumque ſcripta, fabalis& us nugis wagnam partem referta, eolece. homines vix ſenfu an

alias, eas g vias. teationes.

temporum multum barensen ca ſene. magis vituperandum, ex ſola nimirum connexione illas veras eruere tentauit. Hunc ſecutus Guffetius paulo tamen amplius progreſfus eſt, magis- que ſibi indulſit: ſpretis omnibus externis fubſidiis, f. codicem, ſola ingenii felicitate confiſus, tamquam epiſſolam, ignotis conſcriptam characteribus, Acciferare, it Lenis voci, aggreffus eſt. Et fic alii fuere, qui aliam, ſed r peruerſam,& a

ſcopo deducedtem wiam funt ingteſh. Optima cette vis teliche in labyrinthos hi omnes ſeſe coniecerunt, ex quibus nullo

modo ſe extricare poterant. Siec ſacris male conſultum fuit litteris! Nec tamen exiſtimandum, nullum prorfus dialecdo- rum, hebracae linguae afnium, Chaldaicae, Syriacae, Arabicae rationem faiſfe habitam: dnae enim priores omni tempore in ſubüdium adhibitae fuerunt; at illae, eandem cum Hebraea paffae cladem, parum adferebant auxiliiz Arabica veto, quae ſola deßderio fatisfacere poterat, parcius, vtpote minus cogni-

n, vi ſunt. Fuerunt quidem inter Rabbinos, qui hanc dia-

lcum non fine magno fructu in fubfdium vocarunt, verum

Uitteria 2ndas 4mee leul fan. — tum,