==Sec. 11

hoe dicendi genere, pedeſtri ſeilicet orationi propiore, feſtiue ita expofuit Serm. I, 1, v. 15. fqq. 1 ——— dSi quis Deus, en ego, dicat, lam faciam, quod vultis! Eris tu, qui modo miles, Mercator: in conſultus modo, ruſticus: hinc vos, Vos hine mutatis diſcedite partibus. Eia, Quid ſtatis? Nolint cet. 1

De ſex prioribus carminis noſtri verſibus, vtpote ad pro- pofitum meum nil pertinentibus, fuperſedeo dicere. Sed qui ſtatim ſequuntur, iam diligentius erunt excutiendi. Lingit Flaccus, quod quidem prorſus dubio caret, inde a v. 7— 19. quatuor, eaque multum inter ſe diſcrepantia, hominum gene- ra; v. ſcilicet 7& 8 honorum defderio aeſtuantem; v. 9& I0 auarum praediuitem, immenſa latifundia, ex quibus ma- gnam frumenti vim colligat, poſſidentem; v. 11& 12 agri- colam paterna rura bobus exercentem fuis,& in eo beatiſſi- mum ſe exiſtimantem; v. v. denique 15— 19 nautam, ſaepius quidem ventorum rabiem expertum, ſed tamen ob quaeſtum, qui inde redeat, forfan etiam, quod a teneris ei rei affueuiſ- ſet, periculoſiſimum hoc vitae genus in deliciis habentem. Nam, vt ait Pindarus apud Sextum Empiricum Pyrrh. hypo-

typ. p. 18, quem locum poetae noſtro hic ante oculos fuile, fatentur omnes,

Tlertrat zal ris 4a., 5,24. 4r

Nar Jeg ⁵ ar ran.

lam de tribus prioribus, qui hic in ſcenam prodeunt, homi- nibus poctam afirmare, etiam ampliſfimarum opum certa ſpe permoueri eos non poſſe, vt vitae ratione ſemel inſtituta de- vedentes nautae fiant,& nihil, a re& loco alienum, ei rei

3 2 ineſſe,