8—

Terrarum dominos cuchit ad Deos; Hunc; ſi mobilium uuirba Wuiritium Certat tergominis tollere honoribus; Illum, ſi proprio condidit horreo Quiequid de Libycis verritur areis.

51 Gaudentem cet.

Verum& hane verborum Qructuram, vtpote minus naturalem, & omnino, ü quid intelligo, profae orationi, quam pocticae, propiorem, mihi a Flacco, omnis elegantiae magiſtro, profe- ctam non videri, ingenue fateor.—

Agmen denique claudat praeſtantiſſimus inter noſtrates Ho- ratii interpres, Celeberrimus Jani, cuius verba fubiungimus. * Male habuit Intpp. illud hunc& ilum; nulla cauſfa, puto. Eſt enim, hunc iuuat, hic ſe beatum credit, ſi mobilium, cet. Sed non putabant viri docti referri poſſe hunc ad iuuat, quod interiecta effet integra fententia, metaque— Deos. At ideo non erat poeta, isque lyricus, ex grammaticis ac logicis regulis emendandus. Nam licet paullo duriorem ele ſiructu- ram ob interpoſitum euehit, non negem; tamen cogitandum etiam, illa, metaque— Deos, non eſſe, niſi colores, ſenten- tige primariae illuminandae adhibitos”“

2*

Ex quibus apparet, virum doctiſſimum, pro co, quo pol- let, acumine, duriufculam eſſe hanc conſtructionem, ipſum probe vidiſſe. Quae cum ita fint, eius, cui minus arrideat iſta diſtinctio,(quod non poſſum non de me ipſe affrmare) eſſe ſentio, vt aliam proferat& defendat huius loci ſtructuram, minori difcultate laborantem. Quid? ſi ita hoc verfus diſtin- guass: 1 4 4 1

7

11 i tiih etrn, boenhn 1u 1i Terra-