e(12) Ae

ſidis a Moſe nuncupatus videtur. Abeamus a Kedore: priora videamus. Ea tempeſtate, qua Athniel Ifraelitarum Tribus ad. miniſtrauit, quidam Cuſan Riſathaim iis bellum intulit 4) Hic modo rex Meſopotamiae, modo Syriae nominatur. Sed Syria profanis duntaxat ſcriptoribus non raro eadem, quae Alſſyria, eſt, in primis heic ex contextu narrationis in eandem ſignifica- tionem accipi poſſe autumo, cum modo Syriae, modo Meſopo- tamige rex diuerſis locis eiusdem capitis Cuſanus nuncupetur. Toſephus ille iudaicus Autor expreſſis verbis Cuſanum Alfſyriae regem fuiſſe affirmat 5). Multa adhuc& varia, fateor, quam- uis leuidentia& iciuna ab aduerſariis, ad fidem ſcriptoris no- ſtri impugnandam moleſta ſedulitate corraduntur argumenta, quorum tenuitatem ſi quis, grauioribus ſtipatus, refellere cona- retur, vmbram valido ictu diſſectum iret.

Quae quum ita ſint, non dubitamus, quin haec de Aſfy- riorum hiſtoria Cteſiae praecipere poſſimus: 1) Creſiam ſacro codici contraria omnino non referre, ſed potius illius teſtimo- nio adiuuari; 2) non eſſe negandum, quaedam referre Creſiam, quae hyperbolica ſunt inuoluta narratione, quae autem illis, equi- bus ſua defumſit, annalibus eſſe imputanda, neque Herodorum, ſi eiusmodi ſcriptores abiici liceret, neque alios eſſe amplius audiendos. Nec ergo 3) relatis, nec temporum eius compu- tationi, quae admodum cum ſacro codice congruit, fidem pror- ſus denegari haud merito poſſe. 3

AIlis igitur praemiſſis, ad chronologiam Cteſiae ac Herodoti, quae circa vetus Affyriorum regnum verſatur, accedamus. Quam longo interuallo alter ab altero diſtet, ex iis, quae ſequuntur, perſpicuum eſt. Nam Disdorus Siculus— rur Aruuur*εασ‿ nxs, inquit, uersrtoey ius Muhze, irn Nauenaca zesrↄ§+dNa, kal Thiuνrren ir, d enKa,ra, aHareg qpuxi Krngius à K2O; i, 17 * deu- 2) Iudic. cap. III. 5— 5) Auntiq. Iud. lib. V. cap. 3.