11

mus Pherecrateum, practer tribrachicam baseos formam etiam dactylicae arseos reso- lutione verbis volatilem illam avium velocitatem exprimentibus optime convenientem.

Etiam alterius post basin arseos solutionem admiserunt poetae; im- primis Euripides; semel, quod sciam, Aristophanes Thesmoph. 1136., dummodo is ver- sus in Glyconcorum censum veniat, quum pari iure pro vulgari logaoedico sine basi haberi possit. Euripidis pleraque exempla enumerat Herm. I. I. p. 547.; reliqua haec sunt. In Phoenissarum parodo v. 206. 221., quorum antithetici longam praebent syl- labam; ib. 227. 234. 237. Iphig. Aulid. 781. Helen. 1301. 1319. Electr. 713 seq. cum antistr. 726 seq. ita adornandi:

1 X 3—/ ⁸8ᷣO—8—U——V—-— 8e 8—-——-—— 733 seqq. cum antistr. 743 seqq. ex hoc schemate: — X 9 X 7— —— ᷣ—ò—ò-õ——gS—S— U———— 8 9—

Praeterea sunt, quos aliter dimetiri possis, sed aptam verborum pronuntiationem con- siderans huc pertinere dixeris, hi loci Orest. 819. Electr. 456. coll. 468. Pherecratei ultimam arsin solutam deprehendisse mihi videor in Eurip. Troad. v. 1058., qui ver- sus cum priori copulatus hanc mensuram habet

7 X 7

—-SS=SBSF S==

G2νοωνσmαἀχ‿εο⁵αs ε αιηηννονν αας JTeοꝓνιηρων εεοeν antistr. 1067 seq. Oouy 1ε dινειαι σσνόνκαάηι οσνυνννιεαα πσν et, ubi Heathii emendatione 10⁴y in stropha scribentis opus non erat; vid. Seidl. ad h. I. Duas medias Glyconei arses solvit Eurip. Hel. 1309. 7

—— B——ſsese—

gy ναα Qαιαον dνε ⁴α antistr. 1327. 60⁰10¹Gꝙd“ d ½νοα ππ ν⁴α„ς ut haec frequentia credo brevium syllabarum argumento melius consentiret. At erit fortasse qui idoneae vocabulorum pronuntiationi consulturus 5ρρσG³ legi et primam vocabuli ae³οœx produci malit.

Postremo ultimam etiam solvi placuit. Quod in versus fine licitum esse plane negamus. Nam quum cuiuslibet generis versus ultimam admittat anci- pitem, quoniam ob silentium, quod post versus exitum observabant veteres- vera ultimae mensura dignosci non potest longane an brevis sit: id quidem factum est, ut, quamquam longam postulante rhythmo, tamen brevis in fine poneretur; sed nullo modo illa longa, quippe propter ancipitem mensuram irrationalis, in duas bre- ves solvi potest. Quodsi igitur pro longa Glyconei ultima duas breves passim posi- tas invenimus, ibi ordinis quidem finem esse statuemus, non versus; unde apparet, illi Glyconeo alium ordinem fuisse adnectendum. Et sic factum videmus a veteribus

poetis. Noli enim Anacreontis fragm. V. v. 2. mihi obiicere; omnes illi quatuor ver- 2*