15
De Aeschyli itineribus Excursus.
Quotiens quibusque temporibus Keschylus in Siciliam profectus sit, expositurus concla-
matae desperataeque rei medentes me manus adhibere bene video. Neque me fugit, cum multi hucusque magna ingenii contentione rem aggressi sint, iis tamen idem accidisse, quod Sisypho apud Homerum: 16 Sr 22. 17110 0 G*αινι‿̈ο0 89 75 0602v 28 Adαeν ϑeέ̈ εεοσαᷣ οτ‿ 12‿ον d öre 14οα drνον vneg /aleεν, noorεννα̈x rds æνπιςεꝙ vνrœ εᷣονς ‿νeννενι 2αᷣs 2„αε⁶ιν⁸. Cuius tamen aerummae causa in promptu est et in propatulo. Nimirum maxima in iis iam confusio deprehenditur, quae ab antiquis scriptoribus de Aeschyli itineribus traduntur. Qua- propter viri docti nostrae actatis in diversas abierunt sententias. Verum cum longum sit omnes omnium coniecturas examinare, praestantissimorum modo virorum sententias in medium proſeram et recensebo. Hi sunt Boeckhius, Hermannus, Welckerus.
Quorum primus Boeckhius(Gracc. Trag. Princ. c. 5. p. 46 seqq.) Aeschylum post Ol. 77, 4 in Siciliam abiisse, neque Athenas unquam rediisse statuit. Cui coniecturae quamvis omnes testes favere videantur, quippe qui ita loquantur, tamquam semel Aeschylus in Siciliam pro- fectus sit, hoc tamen obstat, quod Acschylus Ol. 80, 2 Orestia vicisse a bonae notae scri- Ptoribus traditur. Quae res cum minime fugeret Boeckhium, Orestiam Athenas missam et ab amico aliquo aut ab cognato editam esse censuit(l. c. p. 44).„Unum hoc omnes eoncedent, inquit Boeckh. p. 53, qui veterum loca probe perspexerint, ex profectione suscepta post Ol. 77, 4 cum victus esset a Sophocle non rediisse Aeschylam.“ Contra ea Hermannus in Opusc. II. p. 155 seqq. negat Boeckhii de Orestiae actione opinionem cum didascaliarum et aliorum scriptorum testimoniis posse conciliari, et recte negat, ut mihi quidem videtur. Idem quod Hermannus existimat Blomfieldius ad Agam. Argum. p. 6 ed. Lips. Conferatur etiam locus qni- dam ap. Auctor. V. Aesch. quem in fine huius disputationis afferemus. Praeterea de Aeschyli itinere Ol. 76, 1 aut 2 Syracusas suscepto ambigit Boeckhius, quod cum Welckerus conſfiden- tius proposuerit argumentisque stabilire conatus sit, infra in quaestionem vocabimus. Hoc ta- men perbene demonstravit Boeckhius, Ol. 77, 4 Aeschylum Syracusas demigrasse.
A Boeckhii sententia longissime abest ea, duam Hermannus in Opusc. II. P. 147 sedq. Pro- bus satis confuse de Aeschyli itineribus traduntur explanaret et di- ciliam iter fecisse statuit: Ol. 70, 1. 73, 1.(debebat 72, A sta- atim in universum, antequam in singula inquiram itinera,
tulit. Hic ut quae a seriptori gereret, quater Aeschylum in Si tuere) 77, 4. 80, 2. Contra quem st nn 4 hoc moneo, si quis illius temporis rationem et itinerum maritimorum difficultatem spectet,
non esse veri simile, Aeschylum quater in Siciliam esse profectum, neque id de ullo ho-


