Vesp. 672. et Scholiastam, qui de significatione docte et enuecleate disputat. lnde discimus αμια vasa fuisse, quibus Athenienses et in iudiciis et in eligendis magi- stratibus utebantur ad calculos colligendos. Scriptura cum F videtur omnino prae- ferenda esse, quippe quae et grammaticorum et librorum auctoritate admodum pro- betur. Harum vocum ctyma indagat Eustathius ad Hom. II. J. p. 1259, 36. unde colligitur essc eas a vocabulo zνπτιιον, quod primo loco posuit Hesychius, diversissi-

mas. Rem ipsam declarat vox cognata αε—ς. Cfr. Hesych. et Phot. Lex. s. v. Schol. ad Aristoph. Eq. 1147. Vesp. 99.

lam accedimus ad partem tertiam, qua scilicet de Cratino testimonium con- tinetur. Vocabulum Cratineum, quod desideratur et ad grammatici nostri consilium optime quadrat, haud dubie est„iν oy sive„iεον, quae eiusdem notae sunt, ita ut ad corum bonitatem loci apud Suidam v.„iσαια,„αοια, apud Moerin v.„νο p. 111. ed. Piers. et apud Photium v. z2'*rlov emendandi esse videantur. Etymon vocum illarum bene indicat Eustathius ad Hom. Od. p. 1155, 19: PiPv, dnd roĩ Pideν ddeiy i. c. ér pijc oοναν Sunt igitur varii generis olera, veluti brassica, bulbus, radiculac, ad quae referendum est gethyum, quod Plinius H. N. XIX. c. 6. condimentarium vocat. Observanda praeterea est glossa apud Hesychium: Aaneld-

6 X. 7. 1. 3 rαασα° ε„ νυια‿μιασςσ(sic legendum e Casauboni emendatione, uam confirmat 4„ ¶

Mocris Attic. v.„ ν Qα. p. 115. ed. Piers.), od d½ dẽyde ᷣu. Vocabula si- millima ασσ„εlα, 7,έυα coniunxit Anaxandrides apud Athenacum IV. p. 131. E. Interpretatio vocis eloν, quae ad mentem glossae Hesychianae proxime accedit, invenitur apud Scholiastam ad Aristoph. Eq. 674: yireid eldog andνν dνοον, xœνέοιςσ τν εννονς τααςοοοσ εα roετο(forte zοντ⁶) 5v.mλιόαά 0 dεπηεεπμιασααον Scilicet videntur Graeci pinnae loco, quam distenti et madidi ad exonerandum stomachum in os demittere solebant, radiculam(Adναeσν eφο) usurpasse, quae apud Cratinum„i9oy vel, quod verisimilius existimo,„yrétov nominabatur. Pin- narum usum in conviviis Casaubonus illustravit in Obss. ad Suet. Claud. c. 33;

quibhus subiungi potest Cratini locus apud Pollucem X, 76. lungermanni diligentia in trimetros redactus:

NMG S0Av„ Ktα Sxεr; IIrεOον τααeφννς Tνσ α ενένυιη Svενκα᷑ο. E Cratini Tempestatibus(Q0) petitum est hoc fragmentum, ad quam eandem fa-

bulam„iτeloν apud Hesychium refertur, ita ut utrumque locum artissime contun-

gendum esse coniiciam, scilicet eum, qui pinnam et pelvim afferre iubetur, radicu-