——n—

Iam transgrediamur ad locum Cratini corruptissimum, quem servavit Srepha⸗ nus Byzantius, grammaticus, in fragmento de Dodone ed. Gronovii Lugd. Bat. 1681. p. 8.; quod etiam impressum est in eiusdem Gronovii Thes. Antiq. graec. T. VII. p. 313. et in Bibliotheca Coisliniana p. 285. Stephanus igitur loxmram ddlestivumn Aoωe)αs probaturus Cratini nititur auctoritate his verbis: zaν Kourivos Aoxuνοε:

Ao⁶νοα mνκ̈nt So³νονοιπ ůτνm*Qεέο mOQ⁴σέιινε,

quac pessime transtulerunt interpretes: Dodonaeo cani occanti assimilis mamma est grli.

Hic locus eximius ita neglectus est a viris doctis, ut, nisi egregie fallor

„prae- ter Gronovium 1.

c. eiusque amicum Stephanum Le Moyne, theologum Leidensem,

in libro, cui titulus: In varia sacra notae ct observationes. Lugd. Bat. 1694. 4.

T. II. p. 753. sedq. in eo emendando atque illustrando vix ullus operam ac diligen- tiam posuerit. At vero nihil profecerunt viri docti, nequc poterant quidquam pro-

ſicere, quippe qui, cum magnas inesse difficultates bene quidem sentirent, vitiorum

tamen radicihus parum cognitis auxiliarem manum ad locum sa

nandum frustra of- ferebant.

Gronovius in priori Stephani editione varias coniecturas excogitavit, sed ne sibi quidem ipse satisfecisse videtur, cum haec annotat:

„Placuit, opinor, ladere illis, quui haec verba lam corrupta potuer

Dodonaeo cani occanti vel glebas Quis, oro, ille canis occans vel glebas frangens? 0, Pedibus an cauda? Plenum ludibrio. Non est 2(Gν 6X₰& 6-. 71 0G et occans sed quuidem 8. On A 6og, Furans et auferens Frista carnium ael 5Gέι οοηια, dum sacerdos Frontem verlit ad deceptam plebem, eæ altari, Parles victimarum. Sed ut hoc abeat, ita Graeca tam bene non diclici,

unt interpretari: Ffrangenti mamma grui similis.

utrurn rastro n ost/

apiens ꝛd capiana 7O⁴ν NoOs aliter atino convenientes et interpretari quam in nostro loco statuendam esse onovium p. 5. Scilicet sine omni ra- Pi femina sermonem esse ratus scribit: 9λοοπ ẽs), rO⁴em NOdν mτοωασπσωσις.

In loco explicando nimis breviter versatus est Runkelius P. 7, qui duabus ultimis anapaesticum:

06 Q0 ri*i Troαν 00O60Sy.

Quas coniecturas etiamsi per se probaremus, in tota fra

viro docto assentiri, quod non facile doceri poterit,

.— Ynlaxin TrO OOcO2e mammae persimilis, multo minus auννεν τ L1 O

TOOCSOI2g. Tradant has et constructrones et interpretationes suo gregi docti et barbaras illas dicimus, non graecas nec C

metuimus“. Uno verbulo indicanda est lectio, voluit Eduardus Bernardus in epistola ad Gr tione atque librorum auctoritate de tur

coοeνιαό⁸ν,-ðävvl

vocibus mutatis versum exhibet Aristophaneum

Aodald aul S*

Smenti dispositione non ausim quis sensus insit verbis pras-