——

— 10—

ua de causa comici graeci, ut idem Plutarchus I. c. tradit, Mamdnetn saepe lu- Shass habuerunt et sub ipso Chironis nomine exagitarunt. Quin etiam duo versus apud Plutarchum l. c. laudati candem rem luculenter declarant; scilicet Plato, poeta comicus, hominem in fabula quadam induxit, qui Damonem ita percontaretur: IIO6roy ly 0d» 1o⁴ ϑέον, dνOX6 d„A9, Q2c qαmσie,,ἀ Xæ⁵⁵υν, s9eMeς TLeOuννεα. Uterque versus vulgo perperam intellectus est a Plutarchi interpretibus, et versus

secundus, ut hactenus edebatur, metrico vitio laborat. Latine sie interpretor:

Ae primum iudem dic mihi, precor; tu enim, ut aiunt, o Chiro, educasti Periclem. Labes sccundi trimetri eluitur, si modo seribimus: 2 Gασ Xerdcον, εaꝓ& HeOενπνεια

Quod vitium a librario negligentiore, cuius oculi inter describendum in versus su- perioris vocem Aesoy aberrarent, commissum esse persuasum habeo. 4

Quae cum ita sint, suspicor, institutionem istam atquc disciplinam Damonis, dua Periclem in re publica administranda conformare studebat, a Cratino in Chiro- nibus irrisam fuisse, ita ut et Dericles ipse vehementer perstringeretur et inter alia Factionis sive Seditionis(Xr&oοσιςσ) filius nuncuparetur(Plut. Pericl. c. 3.), quod fa-

ctione sua adiutus Gαraταισαιιαισασ) Areopagi concilium opprimeret, Cimonem urbe expelleret, summam apud populum

potestatem sibi compararet(Plut. Pericl. c. 9 et 15.). Paul

o difficilius est interpretari vim vocabuli Xobvos, quem Periclis patrem comice statuit Cratinus; signiſicat fortasse KOb„, Iovis genitorem, quoniam Peri- cles in comoedia veteri sub nomine Iovis Olympii vario modo exagitabatur(Ckr. Diss. de Cratino p. 40. seq.); praeterca poterat comicus noster Periclem ludibrio habere, quippe cum Cunctatoris filium eum nominaret et opera suscepta segniter absolventem. Hoc nomine ab ipso Cratino Periclem notatum esse, declarant fragmenta apud Plutarchum Pericl. c. 13.

temporis, deinde morae sive cunctationis.

duo Inest enim voci 7eνοοσ potestas diuturni

Hanc disputationem nostram qui probaverit, haud dubie concedet fabulac ar- gumentum fuisse politicum, quo festivissimo lusu Pericles rei publicac administran-

dae arte initiabatur(Cfr. Cratini fragm. ap. Schol. ad Sophocl. Oed. Col. 477.), celebratissimis fortasse, quae sub Chironis nomine ferebantur, praeceptis, 5od xg videlicet, hunc in finem assumtis(Cfr. Cratini fragm. ap. Hephaest. Enchir. p. 17, 2. etf interpp.). Neque alienum erat aliorum etiam legislatorum, ut Solonis(Cfr. fragm. ap. Diog. Laert. I, 62.) praecepta et instituta aut commemorare aut irridere

et aliam novam imperandi rationem improbiorem argumentis sophisticis defendere