— 8—

parum accurate interpretis partes egit Hugo Grotius in Excerpt. p. 493, cum versus Cratineos se restituisse arbitraretur; non multo felicius rem expediit Runkelius p. 64, cum scribit et interpungit:

Truois uπεασνυνυς 2ooc dXnO1 lενντ

eεοστον ωναντero uαυeνoν

d d* 2ε⁵σασιντν△τενν ϑεοο επααονο. E chori cantico fragmentum petitum iudicat sine ulla ratione; de metro versuum

se ipsum incertum esse ingenue confitetur. At vero illam versuum dispositionem,

quam in Dissert. de Crat. et Eupol. p. 40. proposuimus, nunc non omuino probamus, sed Cratini verba in iambicos trimetros sic redigenda esse putamus:

v— o— NXrâoig dal 0εςσεννυν Xobνοο

à*A2AOανντmμedvs A⁴ασαον τiνπτεεεον

T0ουαννον, dv d- rd„ aꝓοσνσQmꝶοοετσν ϑεο

aνισ,—

In primo Versu, cuius pars quaedam omissa est a Plutarcho, delevi particulam dsé, quac vel aliunde, nescio quo casu, irrepsit, vel quod verisimilius est ad yoν per- tinet; Cratini enim versus cum Plutarchi verbis commixti sunt.

Covog bene mu- tavit Grotius pro KOvog: vulgo„ονο.

In versu secundo» 5ꝓενακνιστετ⁸ν, quod metri causa desideratur, voci dνα οG annectendum existimavi. In versu tertio in-

serui articulum 7 ν, quo quidem epitheton zeαeνλννεοενά sine nomine proprio posi- tum minime potest carere; praeterea hoc additamento mire suhlevatur metrum, Pro xνυοανν alii Tardr«, quod nimis quaesitum adeoque falsum est. Fabulae index,

Xciocvec, qui codicum auctoritate plurimis in locis recte declaratur(Cfr. Dissert. de Crat. et Eup. p. 59.) et re ipsa optime confirmatur, non debebat a Schaefero rursus

perperam vulgari ν X△eοοσι. Runkelii coniecturas de versu tertio propositas merito improbat doctus censor in Sched. lit. Halens. 1828. Nr. 149.

Utrumque fragmentum, de quo in superioribus disputatum est, servatur e fa- bula Cratini celebratissima, quae Xæloveg inscribebatur; quae indicis scriptura tam vera atque proba est, ut vel ipsis Cratini verbis apud Hephaestionem Enchir. p. 17,

2. egregie confirmetur. Cuius quidem dramatis argumentum etsi vereor ut e prae- senti fragmentorum apparatu certis rationibus elici Possit, tamen coniecturas quas- dam afferre non alienum esse existimo, si quidem fortasse ad verisimilitudinem pro-

pius accedere licuerit. At vero in plurimis fere veterum comicorum fabulis Chiro- nis illius et antiquissimi et celeberrimi moqulatoris nomine nuncupatis, musicam in primis iocandi ansam obtulisse et ad notandam huius eximiae artis depravationem et