5—

ne syllaba quidem mentionem iniicit, procul dubio elucet; unde Aeschylo cum Atheniensibus convenire Aeacus negat. ¹⁷) Jta non decreto iussuque sed tacito illitteratoque Atheniensium consensu Aeschyli tragoodias theatro excessisse satis liquet. Nec profecto difſicile est videre, qui tandem Euripides, utpote qui sese totum ad actatis suae mores fingeret et accommodaret, Aeschylo neglecto tantam apud aequales et laudem et admirationem assecutus sit. Callias igitur archon, cuius erat poetis cer- taturis choros assignare ¹³⁸), civibus quae valde placerent facturus et quod Ruripidi, quum adb in vivis esset, olim promi sese eius tragoedias in scenam deferend, raturum esse 102 u Aristophani poesi Euripideae propter Mliti tantopere movit, ut fabula, quam Ranas inscripsit, composita omni, qua posset, dicacitate et cavilla-

et dulces sine vi

tione Ruripidis improbam, egregiam Aeschyli indolem aperiret. Ita tandem ille hominis, qui Bacchi personam Herculis armis ex parte ornatam induit quoque Calliam infra haud dubie significatum esse ostendemus, ad inferos descensus bene imsligi Etenim quum nihil frequentius vulgariusque sit, quam ut libri, si lectorum plausu

ip„vivere, si tineas, ut ait ille, pa- scant taciturni inertis mori dicantur), quumque AcNgifias scriptoris nomen librorum, quos fecit, loco ponatur, quidni verisimile sit eo, quod poeta tragicus ab inferis reduci dicatur, significari tragoedias eius populo vel post mortem spectandas proponi? Quae quum scripsissem, ut sum natura cautus, du- bitanter, Boeckhii liber, quem de Graecae tragoediae princip locum Philostrati supra allatum exhibuit, quo coniecturam meam optime firmari non sine animi laetitia animadverti. Accedit

quod eodem anno, sed post actam hanc comoediam, tres Euripidis fabulae ab eius filio in certamen

delatae sunt; quod quominus fieret hac fabula pr i fuisse Ari iter cessit.“*) Sed ut res nonnullae, quas irr esse.*) Quod vero ad Bacchum Ruripidem ex orco reducturum attinet, eius habitu Calliam archon-

pl videtur; qü 1

periculum infeli jisset, emendarentur assecutus videtur

tem,

mollem et l ²0⁰), sed glori dum maguae fortitudinis simulatorem, notari et a scholiastis animadversum et ipsum per se verisimillimum est. Brumoei quidem de ridiculo Bacchi habitu sententia*:) non ita, ut Bohtzius(p. 18.) et post eum hhius(p. XIV.) iudi unt, ab- sona est, quum, quod inter omnes satis constat, Bacchi facies ab Aeschylo iuvenilis et admodum

pulchra cum bellicae virtutis insenis efticta ab Euripide in olenn et ad mores muliebres accedentem

habitum non sine gloriosa itudi v Ari i pro p more quod

sugillaturus est in maius augenti Euripidis! di opp i prael; sed est et alähns petita nec quo nitatur apertum ex fabula ipsa sumptum argumentum habet. Quod vero Thierschius(p. XIV. ann. 20.) prius Bohtzi sententiam, qui(p. XXI.) Welckero duce Bacchum spectantem e cavea multitu- dinem sua persona repraesentare diceret, amplexus sub Bacchi persona ex heroe et helluone muliebri com-

3...:h; 3. 3.; 83 zl. posita, quippe ex elementis sibi adversariis mixta, artem tragicam ipsam huic deo sacram labantem scilicet

¹⁰) v. 808. oöre ydo 19αος vννεemνε̈ Aloxν dog.

¹⁵⁸) Anecdott. Bekl. p. 746. 30. 6

¹¹) v. 1469. Me 7*ννέυοο νυντταόισνς Ʒεμένν, Ode dοοσασας

7 Huijv u dadEew otzad, alooı‿ ods giloug.

¹)) V. Schmid. ad Hlor, epp. I. 19. 3. et huius fabulae v. 869. Plut, Vit. Lyc. rhet. p. 841. F. Hor. Carm. V. 9. 4. Musgr. ad Soph. Oed. R. 48e.

¹3) Bocckh. I. c. p. 21. et 218.

¹¹) Boechk. I. c. p. 233.

²⁰) Beck. ad Arist. Avv. 283.

²¹) Théatre des Grecs. Vol. XV. p. 2. not, ed. 1823.