15

9 νπορσοα, d‧„ον%s(cf. Lobeck. Path. 4. n). Atque ex zdxaν vel deαiι, quod eundem sensum habuisse docet IHes.*⁴e‿³ιμοσ, 100„0x1oOu, illa forma colligi potest. Ut igitur d*³α ox deνν⁷, ita cdxαναν ex u‿‿ννναά‿» ortum est, quam formam genuinam servavit Hesych. ν⁴αe⁵ανειε ε&ε*ϑοσσονεεας⁴αςε. Xlæ, quod huic verbo subjectum est, alia forma est radicis X4ε(AI‿ανοι), et 5 Mlsadnerase, sεoοααεννεεαιι Hes.). De sensu cf. αdπαα et ferveo.

7

b) Vocalis e adjecta ad primam consonantem.

. Primo loco ponam aliquot verba, in quibus s ex priore aα vel œr ortum est: Meuαασςσσ, duεενμαἀεεεος, τ‿ειραέ⁴ςσοσ, ⁸ανο.

Alia exempla sunt: T*-O. du,, 18 τ0&*⁶ο, ge-Se=uofic, 2e-Odεν et 2e—00, ve—vνε et„e-yGν‿εα oet peε‿νουνον, s-d*-„G et 2e-A*νο, 118- r1ap-, 1 uν‿ο, Xe-XH ‿ιρι ⁸-S00—900, ds ⁵ισς, eD pro xε-Xε⁴ ⁸o,—‿, pro εει ‿.2⁶ν⁶, 2ε-w‿α pro ⁴ε⁸ς⁴ιεμει, ε‿υά‿α pro ε‿ιιιν-, 4- A- pro 4ε ‿μμ⁴‿‿σ vel ⁴ε‿³μιμε-s, 86-SA- pro Sε εινλ⁸α, 1ε‿τννν‿ι, 1e-., vé, Ts- vy- et ns-p νyy-, 1OG‿oε⁴αα‿,„-yd‿o nα, de-dd‿ονμσσι, d--dt-ονονκαι t de-di‿σ.Q⁴εαι, de- 6ε-, ds-ds αα, r-σ-c et me εεο xs XAa-dο, 1e-= X110-w, I⁸ ꝓꝙ ε—, 89- d0ο pro Oe-O⁰„-, 18-O ν6, I⁸-ꝓ-0, èe.Jol-w et de-dοι—ο, ⁵&-τ‿ν pro ge- Gν‿νοα, 18 9=u, ge/S9ad-ur et geSode, re-1O⁶ο⁴eν x⁶ε‿ετα, zs- O0ε os, 6- 0ε et vs Oαmνι‿Gμ⁴ς et e-X ⁴νε, vsyν‿ds, ds-det-d, rE*ϑν-yνιε, ve6„0s, ds φσ‿σααοο, n6—aos pro ne s0g, ns I0α‿1, 1‿τακνο⁸ς,‧ s-S.‿νιοςα, p-pe- 109, 9-—-Aos, ε— p„- 09, msuou, 04 quꝙß og, de-delν‿εος⁷ d‿ εν, 94 ꝗε&⁴2 g, 9*— G-—og, ⁴ε+2⁴ες‿.α, ε νυρ-a. 1

Hoc numero habendos esse puto etiam aoristos secundos, qui reaunjieationem habent. Non solum res ipsa, quae liberat ab exceptionibus, hoc suadet, sed etiam augmentum e, quod Pluries se adjungit(&εε⁵αον, SeexG*0*). denique hoc, quod eorum recuplicatio saepius etiam in aliis formis invenitur, cf. verειοονο et vexον merαοε et ειιιιαενιφια. Tales aoristi reduplicati etiam in lingua sanserita extant, quos Boppius(Gr.§. 382, Vergl. Gr.§. 579) censet esse reliquias formae, enjus usus aliquando latius patuerit.

Hoc quoque redapſenionis genus, cujus forma cum reduplicatione perfecti con- gruit, notionem intendit, id quod plerumque evidens est, quanquamn- non negäver im. causam interdum in declinatione a perfecto quaerendam esse. 1

ADNOTAMENTVUNM. 1εεεαςσσσ 2nusieεενεο neαeσόσι gegeeta Leene. omnia apud, Hes. Pro eαοοοσσ Alberti habet Itcιραἀ⁴⁶οσσοισσσ sed ordo et codex postulant teqpοσιGοι Verbi- 3eocir aor. gesoαe explicat Hes. Gνυντ,αένμς 2ercy⁶ν.— 406»90,1»oO,.αο Tικια ααι, 6εετιιαιμνον Hes. divisi Seε‿ρ οέισισ‿‿εσ⁶οσαι qtuià

1 „