. 4 4 4

I. Radices, quae totae e repetitae sunt. 5*) Eae, quae unam Consonantem habent.

Quum consonans praecedit, vocalis in syllaba reduplicante intenditur vel ¹ vel nasali.

ſciιά—dd--1A&, dα‿‿,νμμ⁴ et Hul‿ιαἀ‿, m- Hdσσ, Lui- d-ν ‿—— uu‿—dc et 1‿—eddc, ορσ, ννpαtvc et Truνμφ—2 ‿*αν et αm-*Hæ‿ doοω Saναμ—αtvc, u‿us et d-u—sd-ueεrς, dαl- da‿‿‿ᷣlμαď et dai-- dα‿dos ol-‿ ptta.

ADNOTAMENTUM. Jaε⁶α factum est ex 1% ⁶α(ε‿ασ?) ut αωιο' zp. De rαιά⁴ςσσσ v. Lobeck. Rhem. 105. De veritate explicationis, quam Hesych. tradit post rανκιαενιτοσ, non dubitandum est, Tαh⁶⁴Qeέοιααα, œκσ qœuυνοσνιινꝙB.9ꝰ—Memoratu dignum est, sensum furendi, irascendi, quem hoc verbum Hom. Il. 2, 450 et ejus compositum&xνιηαιαον II. 5, 803 habet, in eadem radice Sanscr. II bhä(splendere) inesse(v. Westerg. Radd. ling. Sscr. p. 13 n.). Quam finitimae sint notiones splendendi, tagrandi, irascendi, docent latina verba candere, ardere, Angl. burn— Tci⁴eειι, v && Zonaras. cf. Cramer Anecd. Vol. II, p. 9. 17. Formatum esse videtur ut ld‿- x ortumque ex 1α. Hes. A4s, 2*+ορρσαυν. 4.⁴⁴εεμν‧‿ ρέέεφꝙφάεσναάαάι—= 0œbFbeQñ⸗- ee, S„Adteu, 801Lu„α τ Qεενυν Qποοσσσκνειν ας*νι Hes. 1o¹dν, 10 1 vclin r190G dnne ouvdyeu id. Cum quibus concordat Suidas ⁴υσ εασσι ᷣ⁸ τἀ zεεν νQη dνπα 9α pety, d œ αμά³αεεεν έω—Oῦeeα. ⁴ννμ vortum est ex Interj. 1ν, quam supra attuli, ut 90Q ex Goν. Eadem vocula mu in lingua francogallica est, in dua significat murmur canis latrare incipientis vel hominis ore clauso gementis— 11mπα 6000, pro quo Schol. Nic. Th. 179 noigνgc habet, servasse mihi videtur primariam radicis gy notionem spirandi. Est enim sonus naturalis, quem os flans profert. Quo sono etiam qui nunc vivunt Angli iterato utuntur, ut notionem spirandi cum vi exprimant. Nuper legi in diurno quodam Anglico: They(the tories, ni fallor) are in the very breath that affects to pooh-pooch thém(the ministry) out of existence, ubi jocosa acrimonia verbi Pooh-pooh(pronuntia: pu-pu) facile sentitur.— reρκιφαά⁴ßνω et rrαν⁵φα⁴ᷣσ orta sunt ex 1 Fa similiter ac aœαemGυννανω et rarraddc, de quibus infra sermo erit, ex νce. Sensus lucendi et videndi saepissime in eisdem verbis inest. Ex graeca lingua affero 1e000 et NAaσσ‿— Sa‿νιρ⁴σαά*νσ 10(ι 0% r⁷ 71001»,* 0ςι 606vrd⁹ Hes.&ieBue SrOsuεẽ, sdiorarey Id. Sακρα ν pertinet ad v Ʒα⅜(3in) sicut muεαο ad Ooœ. Hanc originem agnoscit Etym. M. 187, 35 801✕ ßο„ S.Mνα τααα⁴ dναεινααμα- 440ν.α.m⁴σράσάσlᷣ α εα 140νακόιιόᷣ᷑ ον α¶ Sεάααιαν. De sensu, qui est motitari, tremere, cf. 1 R⁶ 140, A cärä et redupl. c'araãc ara(moveable, trembling, shaking insteady Wils.), Angl. shake, hebr.,„*. Altera significatio, quam hos verbum continet,&σμφάνννσποοεεςσνασαᷣ(Schol. Hom. II. 10, 375), ab Etym. M. I. 1. ita extricatur, exονντααα α⁶‿ι0μειααοος τιν 1ο⁶ενν ε εανιε ⁸⁶σσαeκ τν ρἀ̈νν εν ⁶νιυeν.