De graecae linguae reduplicatione praeter perfectum.

Eeduplicatio fit vel tota radice vel parte ejus repetita. Similis est geminatio, qua integrum verbum sine intervallo iterum ponitur. Utraque notionem vel intendit, vel multiplicat, vel continuat. Si nostrates dicunt: Du armes, armes Kind, vel du arm-armes Kind(Grimm Gr. II, 665), wild-wild, lange-lange, all-all(id. III, 648), si Graeci eκαασαν, à6 ¹), Gεπιαιασοσιν)(Ahrens dial. dor. 272), si Latini meme, tete, sese,

¹1) 44 geminatum esse et hanc ob causam ke scribendum, ostendit versus uαeier, 4e Jauro» arorouver uαz⁶‿ α Hom. II. 20, 121, ubi in initio vocis 4s vis digammi apparet, quam pronomen 05 apud Homerum fere semper servavit. Genuina igitur forma est Foke. Similiter lingua latina pronomine sese utitur. Neque tamen hoc ita intellectum velim, quasi latinum s, ut solet, loco spiritus asperi sit. Etenim genuina forma est e(Ahrens dial. aeol. p. 26, dial. dor. p. 257; 0O. Müller ad Fest. p. 47; Bopp ver- gleich. Gr. p. 487). Hoc dfe abiit vel in xe, vel abjecto G in fe CAhrens dial. dor. p. 54, p. 257), quod deinde in& mutatum est, ut †emσραςος in 4*απιεκο, FeGria in oria et sic multa alia. Ouemadmodum à ex Gfe, sie radix dο in dr⁶ᷣeνσ et»Oνςα ex †ad progressa est, et νσς ex 6 ννν⁶ςσ Radicem dd digamma habuisse, demonstrant amιι⁶⁴αἀeεο, ilov, aliae formae(cf. Ahrens dial. dor. II, 53) atque etiam multa loca Homeri. Integra est in Sauscr. swäd vel Ala swãd(sapere, dulcem esse, placere), Anglosax. swet(dulcis), nunc sweet. Digamma substantivi ³ενισςσ probat vers.* ννο ς 44u908 8, adr* dες,„is aiei Hom. II. 24, 770. Formam primariam Gezugég arguunt goth. svaihra(socer), svaihrô(socru-s)

(Grimm III, 335), Sscr. A swä'sur(socer), AN swäs'rü(socru-s), cujus s gutturale re-

spondet plerumque graeco z.— Latinum se profectum est ex sue(Müller ad Fest. p. 47).

²) auravrog dictum est, ut alth. sélp- sélpo(Grimm II, 665; III, 5), et apud Plautum Cist. 2. 3. 59 ipsipsus, quod tamen non satis stabilitum. Idem valent superlativi aurorazos, ipsissimus, germ. selbst, quod quidem Grimmius(IV, 358) dubitanter superlativum judicat. Fere ubiqne pronominum, in quibus illa notio inest, vim hoc modo augeri video. Hispanis vero simplex superlativus ne sufficit quidem. Namque super- lativo mismo(Diez Gr. Rom. Spr. II, 370) addunt sacpe isimo, unde nascitur mismisimo.— Gothic. silba, unde nostrum selbst, et graecum auròg hoc quoque comunune habent, quod utrumque origine substantivum

1