DE FVICTA OMNIPRAESENTIA. 11

te adfirmatur. Eſt autem Deus e longinquo, hoc eſt talis, cuius operationen nulla locorum diſtantia interci- pit. Apesro æαας diétum; ſimilitudine ducta a re- gibus; qui longas manur habent, quia late patet eorum Poteſtas,& in loca maximis interuallis difſita, porri- gitur, Hoc eſt quod ſubiungit vates: caelusn repleo ac terrain. b

** Spholaſtici, omnipraeſentiam diuinam ad /patia etiam extramundana referebant. Quos excuſat iliuſtr. wor- FPlvs theol. nut. part. I.§. 1054. not. nempe quod illa Dei omnipraeſentia locum hadbitura ſit, ſi praeter hunc mundum vnicum, etiam forent alii. Tunc enim ſpa- tium quoque foret. Cui non contradicit celeb. CAR- pov. theol. nat.§. 1286. ſed alio modo mentem hac de re ſuam exponit.

F. VII.

Stoicus contra Deus, ne Deus quidem eſſè pot-

eſt.(§. VI.) Quare nec vbique praeſens. Nam ille

nusquam totus eſt, ſed tot eius ſunt partes, quot ho- mines, canes, porci,& ſic de ceteris. Neque libere praeſens eſt, ſed necesſitate naturae fuae, quia vtra-

3

que pars, ex qua Deus ille conſtat, anima mundi,&

mundus ipſe, ſeu materia, aequali neceſſitate exiſtunt.

Apage tam informem Deum! tam miſeram& ſerui- lem ommipraeſentiam! immo tam turpe deluſi ingenii

commentum, quo idolum a vaniſſimis paganorum de-

liriis conficcum, ad venerandam ſupremi numinis ma- jeſtatem admittitur..

e§. X.