u» τ— o⁴νς strue obdôev aauν μ bvνvo. Nam ς plerumque cum accusativis iungitur. Si vero cum genitivo struitur, ut verba ãzobeiv, TvSAuεσφααs, qpuiévat, uumovsbetv al. aut accusativus substantivi addendus est aut sequi debet propositio, quae exprimat quid reputetur aut consideretur. véc Ooovris perspicue est véoυ Ooovris, ut apud Horatium 0d. IV, 15. et veteres revocavit artes h. e. veterum Romanorum virtutes. Similiter infra 958 ⁴△ougious dd μαονεν pro Xoudiν. Verbum OiXer h. I. vertas solet. Quae eius significatio non male ex eo deducitur, quod etiam inclinare ad aliquid denotat. Hoc sensu saepius invenitur in Sophocleis dramatis et Herodoti Musis El. 312 G.XS7 NAà νεᷣν ρeννν Av¹o oãggcr eya. Oedip. Tyr. 569 à“!s Jao ꝓi O0νεν, Gν Oiαα. Herod. 7, 9, 3, äro rsioys rärra âνεεννονοσι leeõ Niνεςα. Huc et pertinet locus apud Matthaeum 6, 5, oOi droxgεται mνιεονααν ένυτανι uvavcais dal tv aν Jνναι τισν TXarsiν εστσε τ[ρμοσειινέιια αι dπα õᷣ SHavονσι τνα àvνο, ubi Erasmus recte solent vertit, alii, interprete vulgato auctore, amandi significationem retinent. Latini, inprimis poëtae et argenteae, quam dicunt, aetatis scriptores, ut Plinius et Tacitus, vocabulum amandi eodem modo ponunt, ut solere significet. Addimus ex Horatio haec exempla: Odar. II, 3 umbram hospitalem consociare amant. Odar. III, 16, 10.

Aurum per medios ire satellites, Et perrumpere amat saxa potentius Ictu fulmineo.