14

Ad hoc dοαἀuε—ςσα explicandum opus erit redire ad ea, quae col. III. inde a l. 19— 30. dicta sunt. Duas ¹) esse res, dicit Hyperides, quae vetent, se ενον τν τεοα vel quod idem est Mεοι τιιν ασν ιεεεεν et quod temporis sibi sit ratio habenda(nam obre 6 IOνοο ταά„οςν εμμάάσσ ντε τάχά̈oς douοτιον τ uα᷑æxοο⁵psT“ hendiadyoin, quod vocant, esse statuo, quum izærös et dομεατινμν τα mGμ5e᷑zQ∙2ĩοαοve“ ad idem redeant) et quod tantis rebus gestis juste praedicandis imparem se esse sciat.

Itaque utraque causa nuper dicta impulsus Athenas cum sole comparandas orator sufficere ratus reipublicae laudatione missa ad Leosthenem commilitonesque praedicandos transit.

Col. VII. locus exstat hic: zx‿νι⁶έςνυνιοα

9 εκ τ qαα‿‿ωσ)ονιωω

(u)deν oyον τιπιιι˙εααά

(Sv 1) νσεέόννυμνε εννκα

(ιααιρεμν

Quod enunciatum bonam sententiam praebere primo obtutu apparet neque omnino

hic afferretur nisi illud dεν(duod creditur)(MEN in ms.) post 1Aνιεν positum scopulum etiamsi minoris momenti contineret. Quid sibi vult illud ααννν quum frustra sequens ds circumspiciamus. Consentancum quidem est, particulam„eνν per se positam quibusdam conditionibus optime explicari posse ita scilicet, ut primaria significatio, qua utitur, emphatica emergat= uy freilich, allerdings, in Wahrheit(cf. Hartung Partikellehre II. p. 412 etc.). Quae significatio nostro loco non accomodata videtur. Quamobrem ad eorum sententiam transeo, qui ad conjecturam confugiendum esse censuerunt. Neque vero ab jis sto, qui ex ε elicuerunt αν, sed simpliciori commutandi ratione utor. Quum enim jam antea col. IV. 23. exeunte lineola fluctuatum sit, utrum σ lateat an α⁴αα, sequitur ut in literis uncialibus nonnunquam non facile dijudicari possit AI et M. Qua dubitatione ad nostrum locum translata, in ambiguo relinquimur, utrum deεν ante oculos habeamus an 71εν ο) Quod si verum est, facile conjici potest, librarium pro αν errore scripsisse Ner. Nam' ut col. XIII. 10. pro Hνεoον scripsit Geενεοoν, nostro loco pro Aix falso Ner ponere potuit. Atque si sententiam respicimus, quomodo oratio melius fluat,

1) Cf. Kays. Jahrbb. f. class. Philol. 1858. Vol. 77. p. 380, idem de duabus tantum causis, quae impediant, dicit:„Um dem Staat in allen Beziehunpen das gebührende Lob zu zollen, ist die Zeit zu kurz und die Kraft eines nicht ausreichend“.

2) Praecipue conferri velim in linea 15. ejusdem col. ⁴ verbi xο⁵αον, unde permagnum simili- tudinem nostrarum literularum hauriri posse mihi persuadeo.