consideremus col. III. 19..τ μμέιννoοιν mτ*ς᷑ εοα dουενεεειενρν scriptum esse, unde, si jam xαα mαιπα nude positum est, significatio perfacile hauriri possit. Emil. Muellerus legi vult: dπσσανέο εlα †α ⸗αααeiνμαν. Quae conjectura etiamsi in universum impugnari nequit, tamen illud izös offendendum videtur, quum oratorem distincte ad supra dicta respexisse censeam. Nam aequum esse praedicandam urbem omitti profecto per se non patet. Itaque οsonze vel simile quid ad antecedentia respiciens positum fuisse arbitror. Sauppius?) a ms. valde recedere videtur, quum conjiciat Screo zorν d⁴νιυσ§³⁴ον. Kayserus ²) liberrime legit: rel de αν£eτονν τιυσν τανπιν εορeυν ν 61e³ C⁸ Iroν σο ‿αerör. Sic et codicis lectionem justo nimis deseruit et ad lacunam lineolae 21. explendam septendecim literas adhibuit, quod ferri non posse primo ob- tutu patet.

Reliquorum opinio in eo congruit, ut putent, in illo verbo suspecto latere d.φσ. Quod recte se habere ratus cum ceteris de ratione dissentior, qua ãομφςαρ nexui totius enunciati inserendum sit. Comparettius a) commendat: οσν αιν,⁸ιπηντη³ννωσ 7T0, SGν Ti rT618ε, dG,εο τον, Sdοσνο¶medd d πενοε τε 1ενανεμννοωνςι*τἀ‿αα τνν ⁷ n³ν rods Jöyove oινασοσ Concedendum censco αρα significatione adverbiali quadam, ut Comp. vult ferri posse; sed ratio, qua enunciatum, quod μφα introducit, cum antecedenti conjunctum facit, dubitationem movet, quod Graecos in structuris ejusmodi forma anti- theseos(εκν— J) semper usos esse constat. Spengelius 4) idem&.να*ͥ⅞ elicit atque judicat: r ασνσσα τ πτεωας mon esse oyæ sed utilitatem communem, qua Athenae omnibus semper praestent. Etiamsi, quod opus fucrat, non totum sententiarum nexum repetitione totius enunciati ante oculos ponit, tamen concludere licet, ratione Comparettianae haud dissimili locum eum intelligere. 6

Equidem ut sententiam proferam, primum offendo illud ⸗-o, quod plane delendum censeo, non solum ea de causa, quod spatiolum ante has tres literas non expletum οιεακαςσ nullo modo indicare videtur, sed etiam quod suspicor, scribam errore()c bis posuisse, quia verbum sequens literis«o incipit, praesertim quum hanc negligentiam scribae somniantis persaepe in cod. deprehendamus, exempli gratia col. III. 33: eσ.ρααην τππτœσσ V. 2: G Gvy, VI. 22: zœααα‿⁴εαωασν X. 2: Taœοερααρ⁴⁵νννο X. 37: Tν roονπονε.

Tum u†σ recipiens antea statuo non esse legendum 41, sed 1I(⁴eν ⁴⁵), quum haud ignorem literas unciales A et 7 propter similem ductum perfacile commutari potuisse. Itaque totum enunciatum ita lego: IIeol ⁴ινννoοιννν τν¶0VOMνιννυ ³⁴Ʒν Gιη⁶ εmρσεν roosio»ακα ⁴ο ⁵⁵, 18εν x. z. J.

1) Philol. I. Suppl. Gotting. 1860. p. 17.

2) Jahrbb. f. class. Philol. Bd. 77. IV. Jahrg. Leipzig 1858. p. 371. 3) Rh. Mus. f. Philol. Jahrg. 13. p. 536.

4) Muench. Gelehrt. Anz. 1858. Nr. 50. p. 401.