37

propterea quod civibus, quibus contigit sepelire mæsta Neptuni munera, i. e. elisa suorum corpora, hæc ipsa sepultura solatio potuit esse: poeta enim ge vel tali solatio destitutum esse lamentatur fragm. 5. Schneidewinus tamen coniecit oννπναειμέßνᷣ σσ. c. 4. atque hæec verba coniunxit cum fragmenti 4 versu extremo, quo tamen ipsi elegiæ clausula imposita esse videtur.

Idemque Hermannus, summus philologus, commentarium quo lugubrium elegiarum reliquias illustrare conatus sum haud indignum iudicavit in quem et ipse inquireret, et quas ingeniose, ut solet, excogitavit coniecturas publiei iuris fecit in Zimmermanni diario philologico a. 1339 num. 66. Sie apud Simonidem fragm. 1 v. 4 lenissima medicina emendavit aĩοι νιν, quoniam partieula requiritur quæ sententias apte coniungat. V. 12 hiatum qui Stephano iam displicuerat expulit scribendo S'orffe lfyos. Equidem talem hiatum in arsi positum tolerabilem esse credideram.— Ad fragm. 3 v. 5.„Merito quidem, inquit, Bachius recepit emendationem réörs. Nam wore scriptum est in Anth. Pal. propterea quod hi versus non fragmentum alicuius carminis elegiaci sed per se constans integrum epigramma esse videbantur. Permira autem illa est loquendi ratio, αrοdς ν Tetbae royros, qua amplexus filius patrem significetur. Id, nisi vehementer fallor, Simonides scripserat na.τοε τμεοιι εποαςε ovros. Profecto elegantissime.— Ad fragm. 5, 4 Hermannus ea quam dedimus expli- catione haud improbata Schneidewini coniecturam, præterquam quod audacior esset quam ut vera esse videretur, alio laborare incommodo proſitetur.«Etenim si nihil nisi orbem solis dicere volebat, ineptum erat epitheton che⁵vros, quod in verum aurum quadrat, non in aureum fulgorem solis. Res ipsa de qua loquitur Simonides monstrare veram rationem poterat. Nam una quæ in Plutarchi codicibus negleeta erat lineola restituta apparet et dlοoy verissimum esse, et cur rt³sevrog scripserit Simonides:

0lov adμνιον μἀςετυννε⁸ιενντο τπτνυυνν 5 IOuναο τν'τοοσ εꝛ α⁶‿εςα. Solum, inquit, Sibi pualeherrimum testem laborum ex pretioso duro in cthere fecerunt. Nam ut non alios iis testes fuisse indicet, non modo solum testem fuisse solem dicit, sed eum etiam pul- cherrimum; pulcherrimum autem, quia ex re pretiosissima, auro, sit. Simul intelligitur, cur omnino ea sit imagiue usus, ut aurum diceret pro sole.“— Fragm. 6 quod cum prægresso coniungendum esse statuit Hermannus ita scripsit: 1 EE*νον ꝙ ςσοο vισςσ ε αά‿εόνι 1Aαισπσνν

quanquam antiquior seriptura 1a.εμαια pro 1νμα o³ posita haud deterior esse videtur. Fragm. 3 IIermanno Sehneidewini conicctura, quia copula non posset abesse, nullo modo admitti posse, sen- tentia autem ita explicanda esse videtur: tempus dentes et omnia consumit, etiam firmissima.

In Parthenii fragmento 7 quum inauditum analogiæque repugnans verbum sit drνιειυ Ler- mannus scriptum faisse putat 0dον ναοαυνν ragm. 12 zoorrirclhs.— Fragm. 15 haud cunctanter ita restituendum:.

eee, e— dr&ᷣ O. Anadat“

i dn Tadei Lerre Sειααμοσσνν

dνκαάέoν HQιςεαο dmο dνοαμα τ τπου eςεςag. Idem vir eutuaiccroo fragmenti 18 versum 2 cum primo ita coniunxit ut commate post dαιττοο⁶ε posito particulam 2 inter dyxfyæνᷣεο et exeley insereret. Præterea versn 1 pro ud dedit i Kiliεανν ν..1.

EMENDANDVM. Pag. 8. v. 7 scribe: Olympiadis LXXXVIIII anno tertio. cf. Meinekii quæstt. scen. spec. I p. 15. II p. 76. Rœpke de lonis vita p. 7 sq. 8.

1