30
Zur Gelchichte der Univerſität und des Dädagogs.
1. Annotata ad fundat. Gymnasii Gisseni.
Unmittelbar vor dem gymnasio im Jahr 1604 hat Lud. V. nach Ludwig des ältren Tod, da ihm anfängl. einige Amter von ſein. hinterlaſſen. land. zugefall. eine fürſtl. Cantzley zu Gießen angeordert.
Die Bewegungsgründe das gymnaſium anzuleg. ſtehen 1) in der fundation ſelber.
2) in Stat. acad. p. 54 3) in Winckelmanni Chron. p. 445. Der fond des gymnasü. beſtund 1) aus 3 Vogteyen, der alsfeldiſch., grünbergiſch. und Gieſiſchen die zuvor bei der Univerſ. Marburg geweſen. 2) aus andern darmſtättiſch. Stipendien die Philip. Magnan. zur Univerſität Marburg geſtiftet 3) aus einem ſtarken Capital, das die landſtendte verwilliget. Vid. stat. acad. p. 54.
Die Publication der fürſtl. Privilegien geſchah den 10 October(wie die meiſte behaupt., Kitzel(Licent. iuris) in Orat. 1615 habita ms. ſetzet den 7 Octobr. die fundation ſelbſt iſt d. 14 Oct. datirt) auf dem Rath⸗ hauß. Davon u. wie es dabey zugegang. ſchreibt Kitszel l. c. alſo: Landgravius Ludov. instinctu vere divino magnanimitate heroica, succesuq. felicissimo, pro conservanda sincera religione propagandisq, salutaribus doctrinis, ad habitam deli- berationem cum sui principatus statibus provincialibus, tam laudabile institutum approbantibus et citeriori executioni mandari desiderantibus in civitate et propu- gnaculo Gisseno, primo gymnasium publicum, una cum Paedagogio, in quibus facultates, artes, et linguae tam publice, quam privatim docerentur, im stituit, illud omnibus necessariis requisitis prius providit, ac a. 1605 d. 7. Octobr. publice et ritu solenni per loan. Struppium, Gelnhusanum, ipsius in Dicasterio Gisseno Cancellarium et consiliarium intimum, et in introductione gymnasi locum tenentem, nec non Io. Winckelmannum S. Theol. D. et prof. tum temporis primum Rectorem in schola Gissena designatum, habitis ab ipsis orationibus de fine salu- taris instituti, publicari fecit.
Die Einrichtung deſſelb. S. die fundation.
Die Professores habe ich. De parvo numero Professorum Kitzel I. c. p. 8. Laudatur cura principis in constituendis Proſessoribus celebribus qualium vnus, tanquam sol aliquis terrenus, multoties academiam aliquam magis illustravit, quam alii obscuri nominis et imperiti decem. Additq., commodam eorum adipiscendorum occasionem datam esse cum Marpurgo ob puncta meliorationis et novos ritus introductos celeberrimi Theologi et ob subsecutum tumultum pleriq. studiosi dis- cessissent.: Caſpar Finck war der erſte Decanus ſac. phil. u. Praeses bei all. Disputt. philos. welches er auch ab anno 1607 geblieb. Von ihm ſ. das Hebopfer cf. Freher p. 449. Der erſte nomenclator publicus oder pedell wa Caſpar Scharpf. Borckanus Hassus, auch Depositor. Er hatte zu Marburg


