50
abundasse“*) saepius legimus: templum Minervae¹*⁴) Athenis, Apollinis“) in Trojae arce; aedes Neptuni“), Aegis exstructa, d⁴dοα Ʒομςσε, ³ά̈υιιαœᷣοονs celebratur. Imprimis tem- pla, quibuscum oraculum conjunctum erat, summis divitiis opibusque eminebant, ut templum Apollinis*) Delphici. Ac sane quidem, si nobiscum reputamus, quomodo tempus viresque sacerdos consumserit in cura dei templique, aequum atque justum, quin etiam, si ille per se ſacultates habebat exiguas, necesse fuit, eum ex templi opulentia eundem cum deo capere fructum; quanam tandem ratione de opibus comparandis sacerdos, qui semper in rebus sacris versaretur, cogitare ad resque a munere suo alienissimas potuit advertere animum? Non du- bium est igitur, quin opes, fructus, quos uberrimos agri locati reddebant, decumas, quae templis pendebantur frequentissimae, aliaque vectigalia omnia, quibus simul sumtus divini cultus tolera- bantur, sacerdotes cum deo communicarint, ex iisque, quum reditus,³) quibus ipsi soli frueban-
tur, certe mediocres atque modici**) essent, sibi subsidia ad vitam sustentandam necessaria para-
18) Nec id mirum, quum deorum ipsorum permagni interesset, ut templa permultis rebus iisque splendi- dissimis ornarentur, cujus rei testis est Eurylochus(Od. XII, 545 sqd.), qui eo consilio, ut sibi il- lorum gratiam atque fidem conciliet, se suosque socios, si futurum fuisset, ut e Thrinacria incolu- mes in patriam redirent, Helio non templum solum exaedificaturos, sed donaria multa atque prae- clara inibi posituros esse vovet; cf. Od. III, 274.
19) II. II, 549: 5 2u* ⁶ονι νν.
20) II. V, 512: ℳO 28 601τ. Terpstra p. 14,§. 3 vocem„riνᷣ qquae voci νο apposita apud Homerum haud raro reperitur(0d. XII, 346 et alibi), sensu angustiore ad sacrificia tantum refert: „quod ob pinguia et frequenter inibi Diis oblata sacrificia saepius 7T10» audit;« sed procul dubio universe significat divitias atque opulentiam.
2¹) II. XIII, 21 sq., cf. VIII, 205 sq.
22) II. IX, 404 sqd. Liceat mihi afferre, quod de illo templo Heynius ad hunc locum monet: Memorabi- lis autem non modo religionis et templi antiquitas, sed multo magis hoc, quod tam antiquus et per tot saecula, inde a Trojano bello ad Homerum, et ab hoc ad Croesum, inde ad Graeciam florentem et bellum sacrum servatus et auctus donariorum apparatus in eo templo fuit; quo quot et quae anti- quitatis ultimae et artis monumenta habita fuisse putabimus! Dodonaeum quoque templum opibus aflluxisse docet Hes. fragm. ex Schol. Soph. Trach. 1174; de opulentia templi oraculique Veneris Pa- phiae vid. supra p. 19 not. 44.
25) IE0α(Aeschin. adv. Ctesiph.§. 18) vel 1⁴ςσσσασ(Athen. IX, 6), i. e. 10 τ ϑει˙ος 2αιο⁶μεμνιασα‿ ⁴έ˙οσ (Bekk. Anecdd. p. 44).
24) Sic seriore tempore in sacerdotum reditu erant imprimis certae victimarum partes eum pellibns; Hesych. 1, p. 1706: ειυιακοαςα μαερν Ʒϑυοσιασςα ν ‿‿μμιμαἀνοοαέν ο esοεες νεοιας, 2*ει⁶έςν Ʒ⁴νηαε: Schol. Aristoph. Vesp. 6935: v6¼οσ νντε⁴ἀ ⁵τσιοειμιι⁶⁴αμενα τ ευισας τν εᷣεοιεα Laαε⁵ἀνεν, deν 010 dευο- kecrue Ecri 2uoAt: C. 1 l, nr. 2636: 2⁴ lφννι τινν*εοιινιέν 6-⁴μοσοσ⁵ρα ναοτοο εᷣοεlονeᷣιαιν
2 τα εν 10⁴m νέμιαεμεμναα εαα εειαάοαιιμμοοεια Gr‿⁴αemωφννυννναά 1 dεμμμᷣmτσασ: I. I. nr. 2263; cf. Boeckh. ind. lectt. Berol. per sem. hibern. 1835— 56.


