20

duobus monometris interpositus apud Sophoclem in Trachiniis vv. 1023— 1025= 1041— 1043 legi videtur:

HP.— ſ— S 9——— 88—=— =—])

referendi huc etiam Eur. Hipp. vv. 848— 851 sint, si quis hanc, id quod Kirchhoffium fecisse video, versuum modo laudatorum(830— 833) antistropham velit statuere. at ingeniosa ea quidem coniectura est, sed cui tradita scriptura nimis adversetur.— accedit vero non parvus numerus systematum eorum, quae quamquam ex puris et ipsa dochmiis constant, nihil tamen nisi partes quaedam carminum ex pluribus numeris mixtorum existimanda sunt. horum praeter cetera ea hic nominentur, ubi versibus dochmiacis trimetri iambici aut singuli aut bini aut plures adiuncti sunt sive eisdem ac dochmii personis sive aliis attributi. quae carmina mixta infra suo quodque loco exponentur.

Paeones proprios autem si versibus dochmiacis poetae addiderunt,— nam is proximus erat locus,— nec diversum genus ex iis, quae de natura dochmii disputavimus, illud est iudi- candum nec numeri transitus, quam„ετ‿αροσην Graeci appellaverunt, ullo modo statuendus. quod genus stropharum systematumque haud ita frequenter occurrit.

Aesch. Suppl. 428— 432= 433— 437 duobus dimetris dochmiacis, quibus monometer interiectus, quasi proodus trimeter paeonicus praeponitur:

X0O.——— 8 8— C 82——, S—) similiter apud Sophoclem in Antigona 1306— 1311= 1328—1333 partem dochmiacam

monometer paeonicus isque ab anacrusi monosyllaba incipiens praecedit, de quo pede supra dictum est:

KP.— 8—* O———.—— 8— 9—————— — S AS—* — 5 —2——————) 5 —

et in his quidem strophis paeones separatis versibus continentur; non raro autem compositi ex utroque genere versus dochmiis adduntur. sic apud Euripidem in Hippolyto 866— 870.

¹) str. 1 at Seidlerus pro zat xzat.— str. 3. cod: 4⁸ε 12 ⁴ Ʒϑα³uov. in quo aut s aut alterum 70 spu- rium.— ant. 2 cod: vνασν ιι ννααο editores plerique Turnebum sequentes deleverunt; equidem Bergkio potius assentiar, qui ν post secundum suvadov transponendum putavit.— secundum versum generi dactylico

Gleditschius attribuit I. 1. II 20, quod minus probandum videtur. ceterum non negandum, hic quoque, id quod Roſsbachius et Westphalus praeiverunt, ut in carmine modo tractato dimetros constitui posse. quomodo totius carminis strophae autem inter se respondeant, bene iam Seidlerus explicavit I. I. pag. 311 sedd., nisi quod dubito, an stropha eius 9 in duas rectius sit dirimenda: 5 Ler. 4777,3— elisionem in fine dochmii aut hoc signo, aut hoc' indicamus. 62— 4

2) de responsione versus tertii vide pag. 14. 3) str. v. 4 pro corrupto codicis wen εν Erfurdtius aiat. magis probabile&yd duplicatum, quae Gle- ditschii, ni fallor, coniectura fuit.