Cap. 1.
I Sat. 10 inik.:
Lucili, quam—. Nempe.
Crux criticorum in operibus Horatii major, quam initium hu- jus satyrae, non facile reperitur, quod cum antiquiorum libro- rum(¹) alii exhibent, alii(2) omittunt, tum recentiorum critico- rum alii defendunt(3), alii damnant(4), dum nemo denique rem, quum externae et internae rationes fluctuent, omnino dirimere potest. Et primum quidem quod illos adtinet, istos octo versus habent codices probatissimi: Vaticanus A. G. I, Vaticanus Regi- nae C. D. F. V., Vaticanus Palatinus A. D. F. a. 2. m., Angeli- cus A. a. 2. m., Barberinus B., Vallicellanus A. Deinde exhi- bent editiones antiquissimae: princeps Zarotti, Mediolanensis MCCCCLXXXVI, Aldina MDI. Juntina MDIII, Argentoraten- sis MDXIV(5). Contra omiserunt Parmenses et Argentoraten-
(1) Ed. princeps.(2) Porphyrio et Bentleius.(3) Heusingerus, Gesne- nerus, Doeringius.(4) Eichstadius, Heindorfius.(5) Cf. Fea-Bothe a. h. J. 1*


