— 62—

omissis iis, quae supervacanea viderentur, neque tamen ita angustis se contineret terminis, ut non interdum latius spatiaretur et singula hic illic vel supplendi, vel expli- candi causa adderet, omnino autem contextum ex parte tantum, non totum graece redderet. Is vero convertendi vel retractandi modus ab Ictis plerumque ‿ασπ ⁷τ⁴έ‿ι*ς ⁵⁵²) nominatur, quippe qui inter erειτονυν et αdοœwt medium teneat locum; eo primus est usus, quantum sciam,

Dorotheus 5ss) vir quaestorius, quem 554) in Bernjtiensium splendidissima civitale leges discipulis tradentem propter ęjus optimam opinionem et gloriam et propter sol- lertiam legumque scientiam 5ss), ut ab eo aliisque Institutiones ⁵⁵³), Codex repetitae praelectionis ⁵5⁷) et Digesta ⁵⁵³) componerentur, Iustinianus Constantinopolin arcessiverat. Antecessor 5⁵⁴) ibi factus ante Stephanum, qui eum dexdotw laudat ³⁵), indicem ⁵⁴) Digestorum ordinem vulgarem secutus confecit, qua in re Matthaeo Blastare teste ³³²) udoνν convertendi zdty adhibuit. Cujus indicis fragmenta compluria in scholiis Basi- licorum supersunt, enumerata a Zachariaeo ³⁰³), qui locos indicis Dorotheani, inprimis ex libris XXIV— XLVIII Digestorum transscriptos, scholiis Basilicorum interpositos esse speciosius, quam verius demonstrare studet, Dorotheum et Antiquum(r0ν τπααια⁶) eundem esse interpretem ratus. Apparet vero ex fragmentis indicem Dorothei ita fuisse compositum, ut contextus Digestorum in brevius quidem constrictus, sed explicationes vel indici ipsi insertae, vel rraοαιννοα—ρσαα in margine additae essent. Hinc, quae Reitzius in editione Theophili p. 1235 habet, rectius sunt constituenda.

Ut convertendi rationem Dorotheanam cognoscas, has elegi particulas.

Digest. II, 14, 39. Basilic. XL, 1, 39. Papinianus libro V Ouaestionum.% 69 os. Tà doρƷ ννμμοσα ο Veteribus placet, paclionem obscuram vel am- 11ο⁴e|σεσνν ταχ‿ιν*ε⁴α⁴ςιιςό‿‿σεαιν νυυ⁶εμενα ααάν³‿ oον biguam venditori et qui locavit nocere, in quo- οαdᷣον εα ον μάσνσόνιτον vοεεται αάοσ⁸ rum fuit potestate legem apertius conscribere. ydo esννν αdςστεοαα 1τsν‿⁷σα εἀ‧ σσνηανα.

²²²) Matthaeus Blastares apud Zachariaeum Hist. jur. ³³²) Schol. Basilic. XIV, 4, 7, 1 apud Richterum

G. R. in Addend.; cf. infra not. 562. I. l. p. 806. σσεοσςο uαηαρετνε 1ν rοσν ³33) Cf. de eo Heimbach de orig. Basilic. p. 33 sqq. 0uεlοασυ εeννςενάιιεκναε dxolονασασς τ εννπι, ds-

et Zachariae apud Richterum XVI I. I. p. neo at Todevyc.

808 sqq. ⁵²) Qua de re E. G. Heimbach quidem I. I. dubitat, 5⁵³⁴) Cod. Just. I, 17, 9, 2. sed cf. Zachariac Histor. juris G. R. in Cor- *z) Instit. Prooem. 3. rig., ubi Blastaris locus integrior, quam apud ²²²) Const. ad Antecess.§. 2. Fabricium(Bibl. Gr. T. XII p. 370 ed. D), ³⁵7) Constit. de emendat. Cod.§. 2. ita legitur: Atερ̃aros yao is els nldros ⁴ 5³³⁸) Cod. I, 17. 9, 2. reora SEy,αντο Köασιdos ar' Snετousr, A16 9 e0s ²⁵) Instit. I. I. usay rdee Sνοαο⸗ Oalelalor derasrd rode *⁴) In schol. Basilic. XVIII, 3, 24(Zach.) et XXII, xaidexæς els nldros rοεxe. 4

6, 4(1). ⁵⁰³) Apud Richterum I. l. T. XVI. p. 808 sqq.