— 9— 1³νν, ziν Ʒε ααάτ⁴‿εουν, νμαμααραινε ε αοινσσεσον⁸⁸); 51 p. 156 Oevneœra elg zc pôvœxra eunlroyra, drtα οz⁷οε τ⁷era †ουzιααιαι⁷; 52 p. 158 Oeuμανsulmree els zoug 6dag, d& zivee elmoy deloao, EreOοα§ϑ νιοαἀεμεασσα ⁵⁶), SE O0 Agyercν dεενρν αoνς ods rrodas, Oεεα⁴ςσσι Ʒε dεεαιι σοιαασι⁶emά᷑e ³¹), et 97 p. 229 reOεε⁴νμμαάτα dε Jsyer, d Ocoουιμαᷣν νμαη‿ T1oõσι m—†έα κ⁴ᷣνναισν)-&'-!1 de 2SO1α* εν 1 O⁴νάσασιν Ʒμ ⸗§ονοασι³⁸) zol sirove, u* Tvoërct vah dEen A⁵οαοασ̈ν α³⁶ααο. Ex quibus, quum nullum morbi nomen latinum recte sit scriptum, quod ab ipso Apsyrto factum esse ostendit Ifierocles, totus ex Apsyrto pendens et ipse 51 p. 157 v. Gaναεαααο pro léutvc falso exhibens, augu- rari licet Apsyrtum, sermonis latini ignarum ³⁴), verba illa Varronis e libro graece scripto, fortasse ex Didymo Alexandrino, sumsisse. Is enim Suida teste XV libros Ge- orgicorum scripsit, quorum fragmenta supersunt in Geoponicis, cum Varronianis passim

ad verbum congruentia ¹⁸).

Varro de R. R. II, 2, 13. Arietes, quibus sis usurus ad feturam, bimestri tempore ante secernendum et largius pabulo eæplendum.

FVarro de R. R. II, 11, 15. Agni discernuntur, ne noctu a matri- bus conculcentur.

Varro ibid. 7. Si qua in tonsura plagam accepil, eum locum oblinunt pice liquida. Tonsas re- centes eodem die perungunt vino et oleo.

Varro ibid. 9. Dies ad eam rem sumuntur sereni, et is id faciunt fere a quarta ad decimam

⁵⁸) Leg. dοοσπη⁴αον(suspirium); cf. Veget. Mulom. II, 10, 4.(I, 38).

²⁰) Leg. qleue; cf. Fest. p. 67 s. v. flemina et Plin. H. N. XXIV, 6.

*³) Vocabulum lexicis deest.

*¹) Leg. ougpodyra i. morbus suffraginum, vocabu- lum novum; ef. Columell. VI, 38, 2 mula suf- fraginosa.

¹4) Lege gaortuura; ef. Veget. I, 7. 14 et III, 2.

Dissert. II.

Didymus in Geopon. XIIII, 3, 1. Toue 2ιυ⁵ς ⁵π⁵οσς Juο εμνπναν ei dxelas Xισπσιοσ εα dασσ⁵τεςοςσ τοοꝓρσν ννσονοπεοωσνπ.

Didymus in Geopon. ibid. S. 7Tà2 ds zενανεντα ει⁴ 10 0νινηναυ τι 3.* 7 ydãααπτοο xααμονας αdτεον σeυ⁹ασινςνενα ydo zœ rexoνασes σsxirc.

Didymus XIIII S, 2.

Ta de e eloeαα σνμρἀννα τοωα- uœa„οσσιον dëlουσmσ, 2 d 10ιmπνν dρκάα SAl εμd olyov.

Didymus ibid. 4. 5.

TyOν dε xo*ν mπςσ ε νď⁴αeνμμ̈ν uerd

nodνν Cdoαν dyes=Oαiμι‿νσ viο ey Tονς colous

*³) Edit. ϑο. *.) Inde confirmatur, quod Sprengel. I. I. II p. 310

et J. G. Schneider ad Script. Rei Rust. T. IV p. 17 opinantur, multa, quae apud Vegetium le- gantur, ex Apsyrto in latinum esse translata, addito interdum ejus nomine; cf. Veget. II, 10, 11(1, 38) cum Apsyrto 10 p. 39 Hipp.

*³) Contra ex Didymo Palladius sua mutuatus est et latine vertit; cf. Pallad. III, 33, ubi Graecos commemorat, cum Geopon. IV, 14 etc.

2