— XVIII—

eo minus necessarium videtur, quod nec ab ipsius Aeschyli arte talem responsionem plane abhorrere statuimus, et apud Sophoclem non modo eandem Phil. 395= 509 recurrentem, sed etiam tribracho spondeum respondentem eodem versu videmus: τπνν ευηυνν⁴αιινμαιων ά ϑέιις Aroeidac.— spondeus dactylo mutatus Trach. 1023= 1041, amphibrachys(—) pro iambo vel tribracho positus legitur Ant. 1318= 1340: douœα ποοꝑ εs dtria= rνν ναεε̈ακιαmνον, Oed. Reg. 1345= 1365: àrο àε ταά deςα ά—⸗y 5co αν ταν. quo accedunt vv. eiusdem fabulae 1340= 1360. similem Ai. versuum 902= 948: νν αaαemω, 1 d= 4 104ν 71 ãee rationem esse, quamquam a probabilitate illud quidem abhorrere non putamus, tamen pro certo affirmare dubitavimus. nec minus dubium, quid de El. versibus 1239= 1260 statuendum sit, ubi si scribas:. o ydo doreutr= ric ody dy deixv, spondeus et iambus inter se, irrationali arsi uterque, respondeant:—— SO—. quod idem in eiusdem versus altera parte eveniat. ¹)

Atque hae quidem mutationes ad unam anacrusin pertinent; priorem autem cretici longam binis brevibus mutatam his locis videmus. Ant. 1273= 1296:„εᷣα mπαο εέμwσ‿ά̃ 7rör s drν τππέοιιεμνιι(cf. eiusdem versus priorem partem). ibid. 1324= 1345, Ai. 879= 925; cretici autem brevem longae respondentem his locis: Ant. 1319= 1341: à&ꝓ„α̈ σν εέπꝙνν—= 1 1d⁴ν⁴⁴, νμ Oed. Reg. 1315= 1323, Trach. 1026= 1042, 1023= 1041, Phil. 394= 509. El. 1239= 1261(2). ter pro ultima longa binae breves positae: Ant. 1319= 1341: Fxaνο ⁸ uᷣlεο ‿άṽr, 4εέοο, 50“ ,, Oed. Reg. 1340= 1360, Ant. 1273= 1296(2).

Plurium denique syllabarum in eodem dochmio commutationes poeta his locis admisit. Trach. 1023= 1041: Qν, o ror;= nνοσ αάαiνQᴵ⁹‿⁷⁷‿‿——. Phil. 394= 509:

η

*ε νκαᷣeςκα ⁶ει—⸗. 4 dèe rixous drar Oe=e, ibid. 1092= 1113: 9" Aεμοοο dέeν=

70 Gαάη̈νqmQᷣἀʒIö ir=S, Oed. Reg. 1340= 1360: d‿nrdyer kxrönrtov=„d d' νμνο μτ uνG⁵οοων‿τ— O=’ dubii hi loci videntur: Ant. 1273= 1296: 9εος ir doœ röre= ris dbœ ris ut ör us e“), El. 1239= 1261: 1dr alor dduντe= dsia] pe

Gον πιςρσντ ςπ———.

*

Ut in ceteris fere omnibus rebus metricis, ita in observandis responsionis legibus omnium neglegentissimus Euripides. quae neglegentia, si dochmios respicias, tribus maxime rebus cernitur, primum quod plus dimidia dochmiorum pars, ut supra dictum est, responsionis anti- strophicae omnino expers est, deinde quod paene tertia parium inter se respondentium pars aliquam syllabarum inaequalitatem praebet, tum quod genere et sede inaequalitates apud eum insigniores. quae frequentissimae pro numero dochmiorum antistrophicorum in Herc. fur.,(Alc.,) El., Troadd., Bacch., Or., Hipp.; rariores in Med., Ion., Rhes., Heraclidis. naturam vero ac sedem mutationum si quaerimus, illud imprimis notabile, ne dimidiam quidem earum partem ad anacrusin pertinere longeque omnium syllabarum saepissime sextam mutari, ut in medio vel cretico vel paeone in locum brevis longa irrationalis substituatur:

LelnS.

Ac primum quidem in anacrusi hasce mutationes reperias: dactylum pro tribracho positum: Med. 1258= 1268: d21⁴„ν, ϑφ‿os= Ialend ydo Soorofs, ibid. 1260= 1270, Hipp. 817= 836,

¹) videas, quae de hoc loco pag. X dicta sunt.— ²) vid. pag. VIII adnot. 10.