4

Ibid. 935— 941= 946— 952 simili modo dimeter iambicus versibus dochmiacis et paeo- nicis intericitur:

X0. I. 8 9——+ 0—— ——— GCG—— 9—— 3 - LU—— dO— II. S—— L————=— 5 9S 8==—=) Eur. El. 1147— 1154= 1155— 1162 stropha eodem fere modo composita: Xo. 1. v. ᷣ—— 9SU—— C SSSSS—-— II. Sene L—— 8—— 5 GO&ᷣ——— ☛— L eo 8 ö— V— ᷑——— 2²)

Nec alia ratio est carminis, quod legitur Eur. Rhes. 131— 136= 195—200:

0. U=— S8 C ☛— GᷣN— O—— d S—ℳ— — L 2= 2 O——— Oo SGUeͤ—ℳõ— 9SS————= ³) —

Rarius dimeter acatalectus C— C— C—— 9 dochmits inseritur. velut Eur. Or. 316— 331= 332— 347 haec metra habes:

Xo.—— — Le e— C ͤ—— .——— O Oo G&ᷣ A☛ 8ͤ—

1) v. 3 ant. M. 5 ουeφνε νε α⁴ τα‧ pro quo Pauwius: sοꝓꝙ ευκν αφα. mox pro sriruνμαοςο Scaliger sryrννισ⁹. — divisionem huius carminis(vv. 935— 972) in stropbam, antistropham, epodum a Cantero factam a viris doctis iam pridem refutatam nuper Hartungius repetivit neduidquam studens probare versibus multis com- mutatis, transpositis, oppressis. sed ne G. Hermanno quidem assentiamur, qui post v. 954 plures versus excidisse iudicans duo stropharum paria statuit. rectum vidisse H. L. Ahrens videtur, quem Franzius, Dindorfius, alii secuti sunt, excidisse post 964 unum dochmium totiusque carminis hanc fuisse divisionem:

2. 6.. 6./

2) v. l antistr. editores plerosque secutus sum, qui cum Victorio Jiza pro dizav receperunt scriptura codicis 7 7„ 4 2„ ceterum retenta: vurdyeraw dizd dιαισιοωννέςνðς.. Weilius proponebat: dναοινιμςα 2υνντοω πσἀνεν diνα, ut

metra strophae et antistrophae exaequarentur.— v. 2 str. ante 7ourgoig Seidlerus addidit er.— in antistropha idem dlεoν pro εl.— v. 3. ant. cod. 48 ol.kou. pro duo metri causa Heimsoethius proposuit 4 ϑνοωνσ. sed libri lectio verbo às in ets mutato retineri potest.— Weilius verba eis olzoug et à doν transmutabat. cui non assentimur.— v. 5 ant. zaréuay Seidlerus pro ²d.— in stropha cod. srvexovres, ut dochmius formae jambicae exsistat; quae quamquam locum potest habere, tamen hoc loco iure editores videntur svezovures rece- pisse, quae mutatio in libris frequens est.— v. 6 str. pro G erlia Seidlerus 6/½4£1τ.— post v. 1154 fortasse

duo versus interciderunt, qui vv. 1163 sq. respondebant, ut hi versus non ad epodum, sed ad antistropham sint referendi. 3) v. 3 ant. 60 Nauckius pro d.— v. 5 ant. post zà delevit Seidlerus.