) 15( victis Macedonibus, non modo victoribus, und X. 52: Velut ex composito ibi hostem habuere obvium, ubi intrare, nedum vastare ipsi Samnitium agrum prohi- berentur, für: intrare, non modo vastare. Ebenſo Sueton, Claud. 40: multaque talia etiam privatis deformia, nedum principi; Quintilian, XII. 1: mendacium dicat— nonnunquam in levioribus cau- sis, nedum si— avertendus sit; Seneca, epist. 85: quae(vitia) etiam tolerabilis homo vitaverit, nedum perfectus ac sapiens. En iſt daher die Anwendung von nedum in den Fällen, wo es die obige, von dem Sprach⸗ gebrauche der beſten Zeit abſtrahirte Regel ausſchließt, nicht fehlerhaft, ſondern nur weniger gut und gewöhn⸗ lich. 2. Stellung.
1) Regelmäßig wird nedum zwiſchen die beyden Satz⸗ glieder geſtellt, die es verbindet, und es wird alsdann
a) bey der Verbindung negativer Sakzglieder das 60 Minus entweder mit ne quidem oder blos mit non, das Majus aber,) wenn es ein eigenes Prädicat hat, ent⸗ weder nur mit nedum oder mit nedum ut,) wenn es mit dem Minus ein gemeinſchaftliches Prädicat hat, immer blos mit nedum verbunden.
Ego vero ne immortalitatem quidem contra rem- publicam accipiendam putarem, nedum emori cum pernicie reipublicae vellem. Cic. Planc. 37. Opti- mis temporibus clarissimi atque amplissimi viri vim tribunitiam sustinere nou potuerunt, nedum his tem- poribus, his moribus salvi esse possimus. Id. Cluent.


