dens, quod a verbo, unde pendeat, vel quocum jungendum sit, vocibus quibusdam interpositis sejungatur; ut infra cap. XVI. r RunRXddas v- g-obs.. Tabras, cap. XXIX. 70bdS HaorLéag..... 700700S Ersisv, Panegyr. cap. II. extr. râs ³£ᷣovsStas..... Tabras, ubi vid. Conalus, ibid. cap. IX. extr. 05 Jdàg abrο˙dS L81 T‿νμέμνοννυ X⁴εον diaxtνòberv, AAX sig T) 8'„cv à 09 10,ꝙ&CaAy 81S Tabry ol- Ks 16vTras, THüUCYDID. IV. 69 m. aal al Olala* 05 T90lHoσσςιον ꝓτ‿ααeͥ- Ssis Xaã᷑ νoναα, ad ai drijgov 5OuaM, HERODor. II. 124 x09. Mv d) 4ο⁷ε5εꝓ◻α, En ν 1iο&εαν τν εν τ‿ Aaig 9er, x 00- T6V Ekaei XigouS Hi 0 Neixou, et mox ibid. ual 1959 75 Alo- Kv KAXSKESVOVv 05, 5S 70070 EAKusiv. Simile illud IsochAr. Panadh. cap. LXXIII. pag. 270 75 79170v A690s ab rα.νν, 00s ax¼od- HMev vov Aansdιιονιονο, dᷣmτʒ)oidgai e⸗ Hair adrods ol Tauslvo„ angi- 00vT8S s 0OdSJévas AkXXOUS T EXXHvν. Vid. MATTHIAE Gr. Gr. m). § 472, 1, a et b. et quos ibi laudavit. Cfr. praeterea ScüAEPER. Meletem. Critl. p. 83 sq., D'onviIE ad Charilon. pag. 146, ZEuNE ad Viger. pag. 173 sq., ubi allata ex Cicerone et Terentio exempla satis ostendunt, neque Latinis scriptoribus ignotam esse eandem hanc structuram, qua sive No- minativum sive Casum Obliquum, interposita orationis parte a verbo suo se- paratum, abundanter addito Pronomine Demonstrativo ad verbum suum quo- dammodo reducunt. Ex his apparet, qua ratione pronomen a τππν nostro loco commode possit explicari, eoque magis explicari debeat, cum propter opposita inter se z-u αοιαυν ßbἀṽe MOevods et 7³ 1l. Daxa- vo vons emphasis illa, quac adjecto pronomine sive efficitur, sive au- getur, satis commendari videatur. Verum enim vero unus est liber Uröi-

nas, qui pronomen habeat, propteraque non possum non dubitare.