— 36—

pe verbis dictum Isocratis habemus in oratione De Permutalt. cap. II. Ita autem saepius Orator in orationum suarum exordiis vel aperte dicit, vel in- nuit certe, dum a reliquis oratoribus agi soleat εαρι τνν 1dicον συνμο‿μicvv, non item a se tractari res privati commodi, sed quae ad communem om- nium salutem spectent. Cfr. Panegyr. cap. II. De Pace cap. I. et II. Ar- gumentum autem in quo tractando orationes suae versentur, ut est reipsa magnum, ita magnum esse, quo animos omnium sibi benevolos reddat et

attentos, sedulo in antecessum declarat.

— BEkKERUS dον. Vid BuTTMAXN. Gram. max. T. II. pag. 195. Admiremus debita cum laude diligentiam BExSsELERI ad Isoc. Areopagil. cap. I. pag. 75—82.

3- I9I Ht6vcy— BEKkEnh. ex solo Urbinale oοραᷣ ππ mꝓμςρε&. fortasse ab Isocratis, sin minus, certe ab alterius manu; equidem nescio. Mox Urbinas habet% οα ‿2ιοοꝛœͥ:⁷'C pro vulgato οα(νοο᷑᷑.æ: ꝛ.-ũUtraque lectio

bona; prior multo acerbius Oratoris sententiam declarat.

&XXd nai 7ν Idic ls Td 71 εας εias JDr T dvA iv Tv isTégav dareeods— De re, verbo monendum est, Isocratem, annos natum duos et octoginta, a Lysimacho quodam judi- cio victum, non sine magnis sumptibus obisse trierarchiam; de quo audi sis politissimum senem narrantem ipsum Orat. De Permutat. cap. II. extr., cap. XII. De aetate cfr. praecipue ibid. cap. V., PsEupDo-PEUTAnCH. Vitt. X. Oratt. IV. pag. 838, PnoriUs Bibliolh. Cod. CLIX. Quam rem Oratorem hic tetigisse probabile est.