— 34—

esse, ut ex ea articulum conficerent. Loci sensus est: cum non poluerim ad administrandas respublicas perpenire, i. e. ut recte reddidit Worrros:„quum „mihi capessendae reipublicae facullas negata esset“; quibus verbis haec no- tio inest: quum non possem ad administrandas respublicas pervenisse, ita quidem, ut in iis administrandis cel hodienum versarer: id quod satis docent sequentia érl 75 XOοενν, kœl rousiy, uan Toρεκν αle ευ, me contuli ad philosophandam, ad elaborandum et ad scribendum, in quibus sci- licet rel hodie versor. In his autem verbis.Xoσοεκνν, rovsiv, Joâsν frustra aliquis Perfectum requireret; etenim his non designatur res practe- rita, cujus effectus hodienum perduret, verum ejusmodi res, quae ipsa in praesentia fiat et fieri continuet; illud autem επαμαιαιενοσαι õicitur de re, quae olim fieri coeperit, et exinde hodie perduret, sive hoc loco potius, quae olim fieri non coeperit, et propterea hodie non perduret; quae est ite- rum, qualem saepe vidimus, propria notio Perfecti. Aliis locis, ubi Iso- crates praesens tempus ejusdem verbi ομτεεκοεσσασασι usurpavit, eadem haec, quam modo signiſicavimus, notio perfecti non est, veluti Orat. ad Philipp. cap. XXXIV. Ey Jdo τ908 Lνorꝙτν¶ π̈ εοεασραασι ταe νυτν&υμα τασο 2εν, έννν υ*Ʒενν. Epist. ad Milylen. Archont. EyG 7⁰U A„ ομιsuνs G.ι καν ϑ◻ηνοεμνοενι α&ςτ. Verum recte positum est perfectum infra Panalh. cap. XIV B1οο d T̈ι ςmμέμςι τν μμιμιεαν ενε* rsrο³ινεινμιννεωνν, Lε.αμαιινναα πν mατάἀαν, i. e. lanquam Semidei ibi respublicas ordinarerint, ita scilicet, ut hodie etiam ordinatio illa, sive constitutus rerum ordo per- duret; ubi, me judice, non recte Cl. BEkkEnus, sine librorum auctoritate, praesens tempus postulat pro perfecto, dum hoc contra, vel exstante libro- rum varictate, fuerat summopere defendendum. Et sane in diversis locis,

ubi invenimus participium praesentis temporis, verbi gratia Panegyr. cap. XLI.,