29—

tenus ad Grammaticae praecepta usumque loquendi spectaveris; non item logicis, quae dicuntur, legibus omni ex parte satisfieri dixeris: etenim no- tio quod atlinet ad, in comparationibus usurpata, rem ceam, cujus maxime respectu comparatio instituitur, in utroque eorum, quae comparantur, ad- mittit, ut, siquis v. c. dicat,„mater minor est quam pater, quod attinet „ad auctoritatem“, is auctoritatem et penes patrem esse et penes matrem, concedat: quodsi in alterutro eorum, quae comparantur, res illa evanescat, sive nulla sit, comparatio hujus rei respectu cessat. Non itaque facile quis- quam dicat:„mater minor est patre, quod attinet ad nullam auctoritatem““, nisi fortasse, qui verba quod allinet ad accipiat ut propler, quod WoLriUs fecisse videtur, qui verba τρ τ Sοkei dεαοε τυα εανα Latine in- terpretatur:„nullius enim esse prelii pulanlur“,(quae Wolſiana interpretatio apud SrrpHANuUN e conspectu positae lectioni τρ τ⁴έν[ d. d. T. eat minime convenit); verum ita interpretantibus dicendum est cum WyTTEN- BACHIO ad Plutarch. Moral. p. 685 hoc sensu praepositionem l non τ requiri. Apparet itaque, omnem in hac lectione difſicultatem oriri a particula h. Si igitur, hac deleta, cum Bkkrno legi posset, hic sensus omnino pla- nus efficeretur: quod ad auctoritalem atlinet, minus honorali sunl, quam illi cet. Sic germanice interpretatus est BExsrEER:„„Und wer dies nicht hat, „pflegt hinsichtlich der Schätzung seines Werths noch in geringerer Ach- „tung zu stehen, als wer der Staatskasse schuldig ist.“ At nolim tamen sine certa librorum mss. auctoritate negandi particulam deleri. Videant ita- que Viri docti inter duas lectiones, quas modo in examen vocavimus, et quae librorum auctoritate nituntur, utrius patrocinium sibi suscipiendum

statuant. Denique εαρσνμονται, quod BEkkEhl codex habet pro reliquorum