latis ad participium usrscncos adverbiis s et grapßikXs significavit, quanta quaedam(in einem wie hohen Grade) et animi et corporis sa- nitas ipsi contigerit; sic referendo ad idem participium adverbio oõrωQ_wz‚ se- quente sο⁊Q indicat, sibi non solum contigisse opes, verum tales quasdam opes, ut cet. Similiter paulo inferius adverbia orsg Ba*⁴.μλ ντοεε et εααροσον 7³§, ad participium.‿.άμάεντεασσν referenda, mensuram quodammodo in- dicant, quam mensuram bonorum Isocrates nactus sit. Quemadmodum au- tem a Latine scribentibus vulgo ante ut non praectermittitur particula ita, quoties id, quod in apodosi dicendum est, non ex ipsa verbi praecedentis re, sed ex ejus sive mensura, sive gradu, sive modo consequitur; solum ut itaque ad ideam verbi praecedentis, ita ut ad ejusdem ideae modum, alterum ad qualitatem, quam dicunt, alterum ad quantitatem, tanquam ad causam effectus cujusdam respicere jubet: ita etiam, qui diligenter et gbV Angieia Graece sive legere sive scribere voluerit, eandem plane, quae est iuter 6Sε et odraν S Tε, differentiam, raro neglectam illam, et ipse minime negligat. Nostri igitur loci sensus, et spectata Isocratis in scribendo diligentia, et membrorum parallelismus, qui dicitur, et denique omnium, praeter unum, librorum auctoritas suadent, ut adverbium s in contextu

servemus. Id autem a BEkkEno factum non esse, improbandum videtur.

Erde ros h z. T. ¾.— BEkkrEh. delevit particulam 6. Equidem noluerim eam delere; scilicet refertur illa ad praecedens ueν, ut sic sedulo fiat enumeratio particulis ραρπσσ εεέυν.... Brrττα.... E1 dÄs, plane ut infra cap. XIII. rονπη⁶ν‿¶ Hεν.... Br&,rT.... 571 d à HAAXXOv. raAvrcoν ds ftaä⁶igraæ, de quo tamen loco paulo uberius suo tempore agen- dum erit. Similiter, sed paululum mutatis particulis, servata tamen diligen-

3*½